Ανασημασιοδότηση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας προτείνει το «the national Interest»

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019 - 11:11

Ανασημασιοδότηση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας προτείνει το «the national Interest»

Στην πρόσφατη έκδοση του διμηνιαίου αμερικανικού περιοδικού «The National Interest» παρουσιάστηκε ένα ενδιαφέρον άρθρο του αναλυτή Ted Galen Carpender. Στο άρθρο με τίτλο «Striking a Deal with Russia on Spheres of Influence» προτείνεται να διαπραγματευτούν οι ΗΠΑ μια συμφωνία με την Ρωσία για τις σφαίρες επιρροής των, μια συμφωνία που όπως διατείνεται ο Carpender θα σημάνει την ανασημασιοδότηση των σχέσεων μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων. Υπενθυμίζουμε ότι το συγκεκριμένο περιοδικό απηχεί απόψεις του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και ουσιαστικά είναι ο τηλεβόας του περιβόητου Κίσινγκερ.

Το περιεχόμενο του άρθρου στα κύρια του σημεία συνοψίζεται ως ακολούθως: Είναι εν ισχύ το δόγμα Μονρόε, σύμφωνα με το οποίο οι ΗΠΑ έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να ελέγχουν κατά βούληση την αμερικανική ήπειρο. Παρ’ όλες τις προσπάθειες των ΗΠΑ, ο Μαδούρο παραμένει στην εξουσία λόγω της παρέμβασης των Ρώσων. Το ίδιο ισχύει και για την Κούβα. Από την άλλη πλευρά οι ΗΠΑ είναι ηθικά καταδικαστέες, αφού ξεδιάντροπα αναμίχθηκαν στην σφαίρα επιρροής της Ρωσίας στην Ανατολική Ευρώπη με την διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς. Ο Ομπάμα παρενέβη απροκάλυπτα στην Ουκρανία και εγκατέστησε ένα καθεστώς του οποίου ο στρατός είναι υποταγμένος στις ΗΠΑ. στην Γεωργία γίνεται επίσης προσπάθεια να ενταχθεί η χώρα στην σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ.

Η Ρωσία εκδικήθηκε με την ανάμιξη της στην Βενεζουέλα και ουσιαστικά εμποδίζει τα σχέδια μας σε αυτή την χώρα. Αναρωτιέμαι γιατί συγκρουόμαστε; Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε με τον εξής τρόπο: Μας αφήνετε την Κούβα, την Νικαράγουα και την Βενεζουέλα, αποδεχόμενοι την σφαίρα επιρροής μας. Σε αντάλλαγμα δεχόμαστε την σφαίρα επιρροής της Ρωσίας στην Ουκρανία και Γεωργία και αποσυρόμαστε εντελώς από αυτέ τις χώρες. Επίσης αποσύρουμε τις στρατιωτικές μας δυνάμεις από την Ανατολική Ευρώπη και σταματάμε μόνιμα να κάνουμε ασκήσεις σε αυτές τις χώρες. Όλα αυτά δεν είναι επαίσχυντα ούτε καταδικαστέα. Μεγάλες δυνάμεις πάντοτε επιδιώκουν σφαίρες επιρροής στην άμεση γειτονιά τους, κάτι που είναι φυσιολογικό. Οι κυβερνήσεις των προκατόχων του Τραμπ δεν έλαβαν αυτή την αρχή υπόψη, αλλά ο Τραμπ θα μπορούσε και θα έπρεπε να το πράξει.

Ομολογουμένως το σκεπτικό του άρθρου είναι εντυπωσιακό, άμεσο και ειλικρινές, όπως συνήθως είναι η πραγματική γεωπολιτική. Διότι γεωπολιτική δεν είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, η «ελευθερία» και η «δημοκρατία», αλλά στυγνά και ρεαλιστικά συμφέροντα μεταξύ μεγάλων αλλά και μικρών δυνάμεων. Το The National Interest» με το άρθρο αυτό ουσιαστικά υποβάλλει πρόταση συνεργασίας στην Ρωσία, ταυτόχρονα δε παραδέχεται την ήττα των ΗΠΑ στην διεθνή γεωπολιτική σκηνή. Και εξηγούμεθα.

Οι ΗΠΑ μετά την κατάρρευση του αντιπάλου δέους, την Σοβιετική Ένωση, αύξησαν την παγκόσμια επιρροή και ηγεμονία τους και πήραν δίκην πλιάτσικου ότι ήθελαν στον παγκόσμιο χάρτη. Όλες οι γεωπολιτικές επιτυχίες τους πραγματοποιήθηκαν χωρίς διαπραγματεύσεις αφού δεν υπήρχε αντίπαλος, σίγουρα δε δεν παραχώρησαν τίποτε αφού δεν υπήρχε ανταγωνιστής. Όμως πλέον η ηγεμονία τους έληξε, κάτι που φαίνεται καθαρά σε όλα τα μήκη και πλάτη της υδρογείου. Οι ΗΠΑ την τρέχουσα δεκαετία είναι σε θέση άμυνας, προσπαθούν να διατηρήσουν την επιρροή τους τουλάχιστον στην άμεση γειτονιά τους.

Προφανώς η πρόταση που διατυπώθηκε μέσω του «The National Interest» είναι ειλικρινής, όμως έγινε πολύ αργά. Στις αρχές της δεκαετίας ίσως θα είχε ψήγματα επιτυχίας, αλλά πλέον η Ρωσία (και η Κίνα) έχει διευθετήσει τις γεωπολιτικές της επιδιώξεις, δεν χρειάζεται καμία συμφωνία για να πάρει αυτό που θέλει στην Ουκρανία, στην Γεωργία, στην Ανατολική Ευρώπη, στην Νότια Αμερική, στην Αφρική και που ήδη πήρε στην Μέση Ανατολή. Η πιθανή αποχώρηση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ θα είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Γ. Λιναρδής