Το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν και η επιρροή του στην Μέση Ανατολή και ανατολική μεσόγειο

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013 - 10:29

Το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν και η επιρροή του στην Μέση Ανατολή και ανατολική μεσόγειο

Οι ΗΠΑ, η Ευρώπη, τα αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και στρατιωτικοί αναλυτές συμφωνούν ότι το Ιράν διαθέτει ένα μεγάλο και αυξανόμενο πυραυλικό δυναμικό, ήτοι διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους με ικανότητα να πλήξουν το Ισραήλ και την Ευρώπη. Επίσης όλοι συμφωνούν ότι το Ιράν έχει ξεκινήσει την ανάπτυξη  πυραύλων στερεών καυσίμων (τα στερεά καύσιμα δίνουν την δυνατότητα κινητικότητας στους εκτοξευτές πριν την εκτόξευση) και ήδη διαθέτει ικανό αριθμό τέτοιων πυραύλων με αποτέλεσμα να δύναται να ασκεί γεωστρατηγική πίεση στα κράτη του Κόλπου και το Ισραήλ.

Στον πίνακα αναφέρονται οι τεχνικές λεπτομέρειες και ο αριθμός των πυραύλων που διαθέτει το Ιράν. 

 

Shahab 1

Shahab 2

Shahab 3

Ghadir 1 Shejjil 2 Khalij Fars Fateh  110 Zelzal 1/2/3
Ακτίνα δράσης  [km] 300-315

375-700

800-1300

1100-2500

1800 +

300

200-400

125/200/ 150-400

Γόμωση  [kg]

1000

730-1000

1000

750-1000

1000

650

500

600

CEP [ m]

450-1000

50-700

190-2500

1000

άγνωστο

<50

100-300

100-3000

Ποσότητα

200-300

100-200

25-100

25-300

άγνωστο

άγνωστο

εκατοντάδες

χιλιάδες

Εκτοξευτές

18

18

6-20

6-20

άγνωστο

άγνωστο

άγνωστο

άγνωστο

Καύσιμο

υγρό

υγρό

υγρό

υγρό

στερεό

στερεό

στερεό

στερεό

Σημ.: Ως CEP (Circular Error Probability) ορίζεται η ακτίνα ενός κύκλου που με πιθανότητα ακρίβειας 50% θα πληγεί ο στόχος.

Το Ιράν αναπτύσσει το πρόγραμμα των βαλλιστικών του πυραύλων με την βοήθεια της ρωσικής και κινεζικής τεχνολογίας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Σήμερα το Ιράν διαθέτει το μεγαλύτερο απόθεμα βαλλιστικών πυραύλων στην Μέση Ανατολή και το επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό της χώρας εργάζεται πυρετωδώς για να αυξήσει τις τεχνικές δυνατότητες (ακτίνα δράσης, ακρίβεια, αξιοπιστία) αυτών των πυραύλων.

Το Ιράν σίγουρα αντιλαμβάνεται τις δυνατότητες των βαλλιστικών του πυραύλων ως ένα τρόπο να αντισταθμίσει την μερική  αδυναμία του σε συμβατικές δυνάμεις (όπως μαχητικά αεροσκάφη και άρματα μάχης) και ως έναν τρόπο να χτυπήσει υψηλής προτεραιότητας στόχους με ελάχιστη χρονικά προειδοποίηση, όπως βάσεις των ΗΠΑ στον Αραβικό Κόλπο και στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ισραήλ. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι λοιπόν παίζουν ένα σημαντικό και καθοριστικό ρόλο στο ασύμμετρο στρατηγικό δόγμα του Ιράν. Η έμφαση που δίνει το Ιράν στο πρόγραμμα των βαλλιστικών πυραύλων δείχνει ότι για την χώρα αυτή οι βαλλιστικοί πύραυλοι είναι το κυριότερο στρατηγικό πλεονέκτημα, και ως πρόληψη από πιθανή επίθεση και ως επίδειξη δύναμης για τα κράτη του Κόλπου.

Το Πεντάγωνο των ΗΠΑ αναφορικά με την «ιρανική απειλή» έχει κάνει σαφές στην έκθεσή του το 2010 και 2012 ότι λαμβάνει πολύ σοβαρά υπόψη τις πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν. Η έκθεση του 2010 του Πενταγώνου αναφέρει ότι «εδώ και τρεις δεκαετίες το Ιράν αναπτύσσει πυραυλικά συστήματα μικρού και μέσου βεληνεκούς εξοπλισμένα με συμβατικές κεφαλές, αλλά και με δυνατότητα εξοπλισμού των με πυρηνικές κεφαλές». Η έκθεση του 2012 αναφέρει ότι «το Ιράν συνεχίζει να αναπτύσσει βαλλιστικούς πυραύλους με βεληνεκές ικανό να πλήξει στόχους στο Ισραήλ, την Τουρκία τα κράτη του Κόλπου και την ανατολική Ευρώπη. Πέραν από την ποσοτική αύξηση αυτών των πυραύλων έχει αυξηθεί τεχνολογικά η ακρίβεια και η καταστροφική ισχύς τους». Το ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα παραμένει σε συνεχή αναπτυξιακή ροή και λόγω αυτής της αναπτυξιακής διαδικασίας είναι δύσκολο να υπολογισθεί η αξιοπιστία, η ισχύς της συμβατικής γόμωσης των κεφαλών, η ακτίνα δράσης και η ακρίβειά τους υπό επιχειρησιακές συνθήκες. Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ και το αμερικανικό Πεντάγωνο αξιολογούν το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν ως «σοβαρή απειλή» και ότι σε περίπτωση πολέμου οι βαλλιστικοί του πύραυλοι θα παίξουν ρόλο κλειδί στο έλλειμμα του Ιράν σε σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη.

Όσον αφορά την ικανότητα του Ιράν να κατασκευάσει διηπειρωτικούς πυραύλους ικανούς να πλήξουν τις ΗΠΑ, οι αναλυτές διατυπώνουν την άποψη ότι η τεχνολογική βάση για κάτι τέτοιο είναι υπαρκτή και ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα μετά το 2015, σύμφωνα με το αμερικανικό National Air and Intelligence Center. Στην έκθεση του Κέντρου αυτού διατυπώνεται ξεκάθαρα ότι «Iran could develop and test an ICBM (Intercontinental Ballistic Missile) capable of reaching the United States».

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην Μέση Ανατολή αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό στρατηγικό πρόβλημα με το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν, αφού αυτό το βαλλιστικό οπλοστάσιο επεκτείνει και αυξάνει κατά πολύ την ικανότητα χτυπήματος των δυνάμεων  στρατού, ναυτικού και αεροπορίας αυτής της χώρας. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι υποχρεωμένες να σκεφτούν πολύ σοβαρά πριν αποφασίσουν οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον του Ιράν και όσο περνάει ο χρόνος η πιθανότητα επιτυχούς έκβασης μιας τέτοιας επίθεσης μειώνεται δραστικά, λόγω της τεχνολογικής αύξησης των δυνατοτήτων του ιρανικού πυραυλικού οπλοστασίου.

Επιπλέον εάν το Ιράν αποφασίσει στο μέλλον, λόγω αυξανόμενης στρατηγικής πίεσης εκ μέρους των ΗΠΑ και Ισραήλ, να εξοπλίσει τους πυραύλους του με πυρηνικές κεφαλές, που αυτή την στιγμή δεν διαθέτει, τότε θα επέλθει μια σημαντική αλλαγή στους πολεμικούς υπολογισμούς και σχεδιασμούς των Αμερικανοσιωνιστών. Επίσης θα επηρεαστεί σοβαρότατα η στρατηγική ισορροπία στην Μέση Ανατολή η οποία θα κλείνει υπέρ του Ιράν και των συμμάχων του. Ταυτόχρονα το Ιράν θα έχει μεγαλύτερη δυνατότητα να ασκήσει πιο τολμηρή και επιθετική εξωτερική πολιτική, δείγματα της οποίας είδαμε με την προσωρινή επίτευξη συμφωνίας για το πυρηνικό του πρόγραμμα (συμφωνία P 5+1).

Τα αμερικανοσιωνιστικά ανδρείκελα της μνημονιακής κυβέρνησης διαπράττουν μέγα εθνικό ατόπημα τοποθετώντας την ελληνική εξωτερική πολιτική στο ίδιο άρμα με την αμερικανική στην Μέση Ανατολή. Τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου δεν μπορεί να ταυτίζονται με αυτά των Ισραηλινών και των Τούρκων στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο. Η κυβέρνηση της Κύπρου με σχέδιο που εκπορεύεται από τους διεθνείς τοκογλύφους προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς στην διάλυση της Εθνοφρουράς για να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότερα εμπόδια στην άλωση της νήσου με την επαναφορά του σχεδίου Ανάν. Η επιδίωξη των οικονομικών μέτρων που επέβαλε η ΕΕ στην Ελλάδα και Κύπρο ήταν περισσότερο μέτρα γεωπολιτικής υφής και λιγότερο οικονομικής. Η επιδίωξη της ΕΕ είναι να οδηγηθούν η Κύπρος και η Ελλάδα σε μια τέτοια οικονομική κατάσταση που να μην μπορούν να αντισταθούν στις πιέσεις και να παραδοθούν αμαχητί, αφού ουσιαστικά  θα έχει διαλυθεί η αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων των δυο χωρών μας, στις βλέψεις και στις ορέξεις των Αμερικανοσιωνιστών.

Αν θέλουμε να ζήσουμε με τιμή, αν θέλουμε να είμαστε αντάξιοι των φαντάρων της Πίνδου, του αντιστασιακού αγώνα του ΕΔΕΣ και της ΕΟΚΑ θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας, να επαναξιολογήσουμε τις συμμαχίες μας και το κυριότερο, να απαλλαγούμε άμεσα από αυτούς που θέτουν σε κίνδυνο την ανεξαρτησία του Έθνους μας.  

Γ.Λ.