Τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και οι… καταραμένοι Χρυσαυγίτες

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018 - 19:59

Τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και οι… καταραμένοι Χρυσαυγίτες

Είναι γνωστή η θρασύτατη δήλωση κάποιου βουλευτή Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ήρθε σε ευθεία σύγκρουση με τα αισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων της Λέσβου που έκλεισαν τα μαγαζιά τους και αποδοκίμασαν άγρια τον Τσίπρα (ο οποίος, ως γνωστόν, ούτε που ξέρει πού πέφτει το νησί τους, αφού νομίζει ότι η Λέσβος και η Μυτιλήνη είναι δύο… διαφορετικά νησιά). Συγκεκριμένα, είχε πει ότι ο Λαός της Λέσβου πρέπει «να διαλέξει όχθη». Δηλαδή, «αν είναι με την όχθη της δημοκρατίας ή αν είναι με την μικρή μειοψηφία φασιστοειδών, τα οποία κάποιοι τα χαϊδεύουν κάνοντας μικροπολιτική πολιτική»!

Από την αναίδεια και το θράσος του βουλευτή του φαίνεται ότι εμπνεύστηκε ο Τσίπρας, όταν λίγες ημέρες αργότερα πούλησε «τζάμπα μαγκιά» στην Βουλή για το «δικαίωμα» των ομόφυλων ζευγαριών στην αναδοχή παιδιών. Αχ, αυτά τα «δικαιώματα» του ΣΥΡΙΖΑ και των προθύμων ακολούθων του απ’ όλο το «Συνταγματικό τόξο». Φαίνεται ότι εξαντλείται μόνο στις επιθυμίες (ακόμη και τις πιο… «προχωρημένες») των διαφόρων «ευπαθών κοινωνικών ομάδων».

«Δικαίωμα» στο σύμφωνο συμβίωσης χθες, «δικαίωμα» στην αναδοχή παιδιών σήμερα, «δικαίωμα» στην κανονική υιοθεσία αύριο και ποιος ξέρει τι άλλο. Για τους υπολοίπους, την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού που έχουν την ατυχία να μην ανήκουν στην κατηγορία των ανθρώπων εκείνων που προστατεύουν οι «δικαιωματάκηδες» του ΣΥΡΙΖΑ και των λοιπών «προοδευτικών δυνάμεων», τα δικαιώματα (χωρίς εισαγωγή) μας τελείωσαν από νωρίς. Από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ στήθηκε (κι αυτός) «στα τέσσερα» υπογράφοντας ένα ακόμη Μνημόνιο υποδούλωσης, το τρίτο και… χειρότερο.

Οι μισθοί, οι συντάξεις, ο ΕΝΦΙΑ, οι πλειστηριασμοί σπιτιών του «λαουτζίκου» (που θα έλεγε και ο Πρετεντέρης) δεν περιλαμβάνονται στην γκάμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ούτε, βεβαίως, η προστασία της δημόσιας περιουσίας του Ελληνικού Λαού, που χτίστηκε με ιδρώτα και αίμα και ξεπουλιέται εδώ και 8 χρόνια από τους εγχώριους εντολοδόχους των διεθνών τοκογλύφων. Εάν κάποιος λέγεται π.χ. Βαγγέλης Μ. ή Κατερίνα Γ. είναι ετερόφυλος/η και κατοικεί στον Άγιο Παντελεήμονα, το Παγκράτι ή την Καισαριανή πρέπει να σφίξει (κι άλλο) το ζωνάρι του και να φάει (ξανά) το παραμύθι των πολιτικών απατεώνων (και) των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Εάν, όμως, λεγόταν… Peter Περσεφόνη, εάν δήλωνε ό,τι γούσταρε (ακόμη και άφυλο ον), εάν κυκλοφορούσε στα θεωρία της Βουλής με γυναικεία ρούχα και σε «αντιρατσιστικές» εκδηλώσεις (των «τρεις κι ο κούκος» σε συμμετοχή κόσμου) με σλιπάκι, τότε η «Πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση μπορεί να του ικανοποιήσει τα αιτήματά του, γιατί «τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα»

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, όχι μόνο ποιοι είναι, τελικά, η «μικρή μειοψηφία», αλλά μήπως αυτή είναι που «κάνει κουμάντο» στην συλλογή και υπογραφή αποφάσεων. Ακόμη και το γεγονός ότι αναρωτιόμαστε κάτι τέτοιο, μας κάνει στο μυαλό κάποιων «οπισθοδρομικούς», «φασίστες», «ομοφοβικούς», «μισαλλόδοξους». Εμείς είμαστε απλώς Χρυσαυγίτες, Έλληνες Άνδρες και Γυναίκες. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο. Και φυσικά χωρίς «ανθρώπινα δικαιώματα»…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ