Συνεργασία: Περί οικονομίας ο λόγος

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012 - 09:22

Συνεργασία: Περί οικονομίας ο λόγος

Εν μέσω του θέρους και με το διάσημο πλέον PSI, το χρέος της Ελλάδος πέρασε απο τους ιδιώτες στα κράτη με πρώτη σε ποσοστό την Γερμανία. Μέσα στην νέα αυτή κατάσταση και με τον φόβο μήπως χαθούνε όλες οι επενδύσεις που έχουν γίνει στις χώρες του Νότου, οι λεγόμενες και πλούσιες χώρες του Βορρά είναι ξανά έτοιμες να μειώσουν επιτόκια, να κουρέψουν και άλλο χρέος ζητώντας πλέον σαν αντάλλαγμα, να πάμε στην άσκηση μιας κεντρικής οικονομικής διοίκησης που θα ελέγχει και θα επιβάλλει την εκάστοτε δημοσιονομική πολιτική σε κάθε χώρα μέλος της Ευρώπης.

Έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση όπου υπάρχουν πλέον χώρες που δεν μας θέλουν στην Ευρώπη αλλά και που δεν μπορούν από την άλλη να μας διώξουν. Ταυτόχρονα και εμείς σαν Ελλάδα δεν δείχνουμε να μπορούμε να επιτύχουμε τούς στόχους που συνοδεύουν τα εκάστοτε μνημόνια, οι οποίοι είναι με πολύ απλα λόγια εκτός τόπου και χρόνου. Αδιέξοδο λοιπόν υπό την έννοια, ότι η όλη συζήτηση που διεξάγεται στη Ευρώπη αυτή την ώρα έχει να κάνει με την λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση για την Ελλάδα, μιάς και το Ευρώ ως νόμισμα δεν μπορεί να υποτιμηθεί οπώς θα μπορούσε να γίνει με ένα Εθνικό νόμισμα και από την άλλη η ΕΚΤ δεν κόβει χρήμα για να διευκολύνει την ρευστότητα για να μην δημιουργήσει πληθωρισμό.

Έξοδος απο το Ευρώ, αν θεωρήσουμε ότι μπορεί να γίνει σε συνθήκες υπό ανάπτυξης και βαθιάς κρίσης όπως είναι η Ελλάδα και αντικατάσταση με μία νέα δραχμή θα σημάνει έμμεση εξωτερική αναπροσαρμογή ισοτιμίας -υποτίμηση-. Αυτό θα φέρει μία νέα ανισοροπία στον Οικονομικό κύκλο της Ελλάδος με άμεση μείωση κατανάλωσης, αύξηση κόστους ζωής λόγω των πολλών μας εισαγωγών, ζημιές στην αποταμίευση και άλλα πολλά αρνητικά αποτελέσματα βραχυπρόθεσμα. Από την άλλη πλευρά του νομίσματος τώρα θα αναγκαστούμε σαν Ελλάδα να στραφούμε στην αγροτική παραγωγή , την ναυτιλία , τον τουρισμό, τον ορυκτό πλούτο και τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας που διαθέτουμε σαν χώρα. Το μέλλον μας σαν αυτόνομη οικονομική οντότητα σε ενα περιβάλλον συναλλαγματικών ισοτιμιών εξαρτάται απο την ικανότητα μας να τα καταφέρουμε σε αυτούς τους τομείς και όχι μόνον.

Πλεονέκτημα επίσης θα έχουμε αν κάνουμε μια υποτίμηση 50 τα εκατό, οπότε το δημόσιο χρέος απο 400 δισ. θα παει 200 δισ. εφόσον αυτο δραχμοποιηθεί πρίν την υποτίμηση. Πρώτος ο Σόλων τον 6ο αιώνα υποτίμησε την αθηναϊκή δραχμή κατά 27 τα εκατό, έναντι της αιγινίτικης και αυτήν χρησιμοποίησε στην Μεσόγειο σαν νόμισμα με μεγάλα εξαγωγικά οφέλη. Το βασικότερο όλων όμως με την νέα δραχμή, είναι ότι θα έχουμε ρευστότητα για να μπορεί το κράτος να αρχίσει επιτέλους να πληρώνει τίς οφειλές του σε όλους τους ιδιώτες, που οφείλει εδώ και σχεδόν 2 χρόνια τώρα, μιάς και κακά τα ψέμματα ο δημόσιος τομέας έχει προχωρήσει σε παύση πληρωμών με αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις ακόμα και σε υγιέστατες επιχειρήσεις. Με σωστό προγραμματισμό, νομισματική πολιτική, επιτόκια, έλεγχς πιστώσεων, ισοσκελισμένος προυπολογισμό, έλεγχο πληθωρισμού η οικονομία μπαίνει σε ανάπτυξη σταδιακά.

Είμαστε 4 χρόνια μετά την κατάρρευση των τραπεζών της Αμερικής και έχουμε αρχίσει πλέον να αντιλαμβανόμαστε όλοι λίγο πολύ τα σαθρά θεμέλια που έχει στηθεί αυτή η οικονομία καζίνο. Όλοι μας χρηματοδοτούμε τις τράπεζες, όταν έχουν κέρδη και πληρώνουμε τον λογαριασμό όταν παρουσιάζουν ζημιές. Ισχύει ακόμα ότι οι Τράπεζες ιδιωτικοποιήσαν τα κέρδη τόσων ετών και τα μοίρασαν στους μετόχους τους και κρατικοποίησαν την ζημιά περνώντας την σε όλους μας, μέσω των κρατικών εγγυήσεων που πήραν απο τα λεφτα των Ελλήνων φορολογουμένων και τα χρησιμοποιήσαν για να δανείζονται απο την ΕΚΤ μετατρέποντας έτσι το ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο.

Πρέπει να δούμε τι γίνεται όταν οι τράπεζες διοχετεύουν ρευστότητα στην αγορά σε περιόδους θετικές -πληθωριστική αναπτυξη-και όταν την αφαιρούν σε περιόδους κρίσης-ύφεση-. Στην ύφεση η μηδενική ρευστότητα που επικρατεί στην αγορά, ωθεί τις επιχειρήσεις σε αναστολή εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους και νομοτελειακά τις οδηγεί σε κλείσιμο. Έτσι αρχίζει ένα σπιράλ θανάτου στην οικονομία, μιας και η κατάρρευση των επιχειρήσεων αυξάνουν τον δείκτη επισφαλειών των τραπεζών, και αυτές με την σειρά τους περιορίζουν την ρευστότητα που θα διοχέτευαν στην ελεύθερη αγορά για να καλύψουν τις δικές τους ζημιές.
Η τραπεζική αγορα είναι ένα ολιγοπολιακό καρτέλ και δυστυχώς οι διοικήσεις τους εξυπηρετούσαν χρόνια τώρα άλλα συμφέροντα επιλέγοντας να ανοίγουν την κάνουλα της ρευστότητας σε κανάλια, εφημερίδες, εταιρείες του δημοσίου, προβληματικών δήμων, τεχνικές εταιρείες κλπ. Η συντήρηση τους μέχρι και πρόσφατα βασίζονταν στα υψηλά περιθώρια κέρδους μεταξύ επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων.
Μετά την ανακεφαλαιοποίηση η χρήση κεφαλαίων πρέπει να είναι σε τομείς της πραγματικής οικονομίας και σε κλάδους υψηλής και άμεσης απόδοσης αλλα και απασχόλησης.

Μια μεγάλη Εθνικού σκοπού τράπεζα η οποία βασικά θα έχει στο χαρτοφυλάκιο της τους βασικούς τομείς που έχουν μέχρι σήμερα χρηματοδοτηθεί, είναι αναγκαία προϋπόθεση για να μην περάσουν σε ξένα χέρια κομμάτια αγροτικά, αμιγώς ελληνικες επιχειρήσεις, τομείς του τουρισμού κλπ. Η οικονομική επιστήμη έχει πληθώρα εναλλακτικών λύσεων για όλες τις καταστάσεις που προκύπτουν. Το ζήτημα είναι να υπάρχει μια κυβέρνηση Ελληνική, με στόχο την καλυτέρευση της ζωής όλων των Ελλήνων όχι μόνο σε οικονομικές απολαβές αλλα και σε επίπεδο δικαιοσύνης και ασφάλειας. Καλούμαστε να λειτουργήσουμε με το πιστόλι στον κρόταφο στην κυριολεξία αυτήν την φορά, αλλά αυτό δεν είναι αναγκαία κακό.

Το έχουμε ξανακάνει σαν Έθνος κατά την πολυετή ιστορία μας, αλλά πολύ φοβάμαι αυτήν την φορά αυτούς που κρατάνε το πιστόλι, διότι έχουν θολώσει το Ελληνικό μυαλό τόσο πολύ, που ακόμα και λίγες μέρες μετά απο τις Εθνικές εκλογές ο Ελληνικός λαός δείχνει να τα έχει χαμένα, και να θεωρεί εαυτόν υπαίτιο ως ένα σημείο για το κατάντημα της χώρας. Είναι τραγικό να δίνουμε σε καιρό ειρήνης τα κλειδιά της Ελλάδος σε διεθνείς τοκογλύφους και μάλιστα με τις ευλογίες μια κυβερνητικής σύμπραξης, που έκλεψε την ψήφο του Ελληνικού λαού για να προχωρήσει όπως ευαγγελιζόταν σε ριζικές αλλαγές.

Εμείς ως Χρυσή Αυγή τονίζουμε ότι δεν μπορούμε να μείνουμε θεατές σε αυτό το έγκλημα που συντελείται σε καθημερινή βάση πλέον στο Ελληνικό Έθνος, και μέσα από Δράσεις κοινωνικού χαρακτήρα δείχνουμε ότι είμαστε εδώ δίπλα σε κάθε Έλληνα και Ελληνίδα.


Παναγιώτης Παγκάκης