Σχεδίαση, περιγραφή, καταγγελία και εφαρμογή της  πλανητικής μονοκρατορίας

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019 - 11:30

Σχεδίαση, περιγραφή, καταγγελία και εφαρμογή της  πλανητικής μονοκρατορίας

Α’ ΜΕΡΟΣ

Ο Ζμπίγκνιου Κάζιμιερζ Μπρεζίνσκυ (1928-2017) ήταν ένας σπουδαίος πολωνοεβραιοαμερικανός πολιτικός επιστήμων και γεωστρατηγιστής, ο οποίος υπηρέτησε ως Σύμβουλος τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον στην περίοδο 1966-68 και ήταν Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Προέδρου Τζίμυ Κάρτερ (1977-81). Ο Μπρεζίνσκυ ανήκε στην ρεαλιστική σχολή των διεθνών σχέσεων, η οποία εδράζεται στην γεωπολιτική παράδοση των Χάλφορντ Μακίντερ και Νίκολας Σπύκμαν.

Τα σημαντικότερα γεγονότα εξωτερικής πολιτικής κατά την διάρκεια της θητείας του (στα οποία συμμετείχε δραστήρια) περιλαμβάνουν : Εξομάλυνση των σχέσεων με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (και αποκοπή των δεσμών με την Δημοκρατία της Κίνας-Ταϊβάν), υπογραφή της δεύτερης Συνθήκης Περιορισμού Στρατηγικών Όπλων (SALT II), «μεσιτεία» για την συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ, μετάβαση του Ιράν από σημαντικό φιλοϊσραηλινό σύμμαχο των ΗΠΑ σε αντισιωνιστική Ισλαμική Δημοκρατία, ενθάρρυνση των αντιφρονούντων στην Ανατολική Ευρώπη με έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα προκειμένου να υπονομευθεί η επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης, εξοπλισμός των μουτζαχεντίν ως απάντηση στην σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν και υπογραφή των Συνθηκών Τορρίγιος – Κάρτερ (απώλεια του ελέγχου της Διώρυγας του Παναμά από τις ΗΠΑ μετά το 1999).

Στην τελευταία φάση της ζωής του ήταν Καθηγητής της Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής στην «Σχολή Προηγμένων Διεθνών Σπουδών» του Πανεπιστημίου John Hopkins, ανεξάρτητος ερευνητής στο «Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών», καθώς και μέλος σε διάφορα πανεπιστημιακά διοικητικά συμβούλια και ακαδημαϊκούς συλλόγους. Εμφανίζεται τακτικά ως εμπειρογνώμων στο πρόγραμμα του Public Broadcasting Service «Η ώρα των ειδήσεων», στο «Αυτή την εβδομάδα με την Κριστιάν Αμανπούρ» του ABC News, και στο «Morning Joe» του MSNBC, όπου η κόρη του, Μίκα Μπρεζίνσκυ, είναι συμπαραγωγός. Τα τελευταία χρόνια, υπήρξε υποστηρικτής της «Διαδικασίας της Πράγας» [της «Διακήρυξης της Πράγας σχετικά με την ευρωπαϊκή συνείδηση ​​και τον κομμουνισμό» (επίσης γνωστής ως «Διακήρυξη της Πράγας»), η οποία υπεγράφη στις 3 Ιουνίου 2008 και ήταν μια δήλωση που ξεκίνησε από την τσεχική κυβέρνηση, υπεγράφη δε από επιφανείς ευρωπαίους πολιτικούς, πρώην πολιτικούς κρατουμένους και ιστορικούς, η οποία καλεί για «πανευρωπαϊκή καταδίκη και εκπαίδευση σχετικά με τα εγκλήματα του κομμουνισμού.»]. Ο γιος του, Μαρκ Μπρεζίνσκυ, υπήρξε Πρέσβης των ΗΠΑ στην Σουηδία (2011-2015).

Ο σπουδαίος κος Μπρεζίνσκυ, πρώην Σύμβουλος των προηγουμένων Προέδρων και παράλληλα ανεπίσημος μέντωρ (και) του Προέδρου Ομπάμα των Η.Π.Α., ο οποίος ήταν και κομβικός εμπνευστής της επεκτατικής «Ευρασιατικής Στρατηγικής» της πλανητικής υπερδύναμης (έως στιγμής μάλλον «μονοδύναμης» στο πλανητικό επίπεδο), ανεφέρθη επανειλημμένα και εμφατικά στο ξεκίνημα μίας νέας, «τεχνοτρονικής» εποχής, στην οποία θα είναι εφικτή μία άνευ προηγουμένου πολιτική παρακολούθηση, καθώς επίσης και ο «ανηλεής έλεγχος» όλων των ανθρώπων.

Προφανώς κάτι τέτοιο υπενθυμίζει τον «Μεγάλο Αδελφό» στο δυστοπικό διήγημα του Τζωρτζ Όργουελ «1984», δηλαδή το «μελλοντικό» παγκόσμιο πολιτικό σύστημα, στο οποίο είχε αναφερθεί από την δεκαετία του ’50 ο Όργουελ. Επρόκειτο φυσικά για ένα απολύτως ολοκληρωτικό σύστημα, στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, (ιδίως δε οι προλετάριοι), ήταν έρμαιο μίας μικρής άρχουσας αδίστακτης ελίτ, που κυβερνούσε απολυταρχικά ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Εξετάζοντες το πολυεπίπεδο και πολυσύνθετο «αφήγημα» του Μπρεζίνσκυ, ο οποίος, εκ της θέσεώς του, διέθετε όλες εκείνες τις απόρρητες πληροφορίες που απαιτούνται για την εξαγωγή ουσιωδών συμπερασμάτων, διαπιστώνουμε ότι στις τελευταίες δεκαετίες μία μικρή ομάδα ανθρώπων, οι Διεθνείς Επικυρίαρχοι, μία αδίστακτη ελιτίστικη «κλίκα συμφερόντων» της Παγκόσμιας Οικονομικής Δύναμης, καθοδηγούσα επιτηδείως τις μεγάλες τράπεζες της Wall Street, καθώς επίσης και την βιομηχανία πολεμικού εξοπλισμού και πετρελαίου, κατέχει κατ’ ουσίαν «πραξικοπηματικώς» την εξουσία των Η.Π.Α., γεγονός που έγινε ευκρινώς ορατό στους περισσοτέρους μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η οποία ελειτούργησε και ως ιδανική αφορμή για την κήρυξη ενός «διαρκούς παγκοσμίου πολέμου» εναντίον της τρομοκρατίας.

Βεβαίως ως «τρομοκράτες» χαρακτηρίζονται μόνον όλοι όσοι αντιτίθενται ενεργητικά στα ιδιοτελή συμφέροντα της συγκεκριμένης, βουλιμικής και αδίστακτης ελίτ, με αποτέλεσμα οι Η.Π.Α, ο πρώην «προμαχών της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας», να μετατρέπονται με ραγδαίο ρυθμό σε κινητήρια δύναμη της σταθεράς πορείας του πλανήτη προς την κατεύθυνση του πλέον αδίστακτου και κτηνώδους «δημοκρατικού» ολοκληρωτισμού.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο ονομάζει αυτήν την διαδικασία μετεξελίξεως του εξουσιαστικού στρατιωτικοπολιτικού δρωμένου «Κυριαρχία πλήρους φάσματος» («Full Spectrum Dominance») ή «Υπεροχή πλήρους φάσματος» («Full Spectrum superiority»), στοιχείο που σημαίνει ότι, μία δύναμη εγκατεστημένη στην Ουάσιγκτον, διαθέτουσα αποτελεσματικά μια συντριπτική ποικιλομορφία πόρων, θα κυριαρχεί απολύτως («δίχως αποτελεσματική αντίδραση ή απαγορευτική παρεμβολή») σε όλες τις διαστάσεις του «χώρου μάχης» : Στις θάλασσες, στην ξηρά και στον αέρα του πλανήτη, στο διάστημα, στον κυβερνοχώρο, καθώς επίσης και στο πεδίο του ψυχολογικού πολέμου.

Η ολοκληρωτική άλωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από αυτήν την κυρίαρχη, τύποις «αμερικανική» δύναμη, είναι ένα από τα βασικότερα «προαπαιτούμενα» του παγκοσμίου μονοκρατορικού της οράματος, όπως επίσης και η εξασφάλιση των ενεργειακών πηγών παγκοσμίως.

Επισημαίνεται ότι, ο προϋπολογισμός της «Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας» -NSA ήτοι της αμερικανικής υπηρεσίας επικοινωνιακών και ηλεκτρονικών πληροφοριών, υπεύθυνης για την ηλεκτρονική κατασκοπία της αμερικανικής κυβερνήσεως, (η οποία έγινε ευρύτατα γνωστή από την παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών της Γερμανίδας καγκελαρίου), είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν της CIA, ενώ αρκετά υψηλά ιστάμενα πρώην στελέχη της, έχουν τοποθετηθεί δημόσια εναντίον της ανεξέλεγκτης «παρακολούθησης όλων για όλα».

Μεταξύ άλλων, o Τόμας Άντριους Ντρέηκ ένας βετεράνος της πολεμικής αεροπορίας και του ναυτικού των Η.Π.Α., αργότερα υψηλόβαθμο στέλεχος της NSA – κατήγγειλε ανοικτά την μετατροπή των Η.Π.Α. σε αστυνομικό κράτος, μετά το πραξικόπημα της κυβερνήσεως Μπους, με αφορμή τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, όπου κατελύθη ουσιαστικώς το δημοκρατικό Σύνταγμα της χώρας. Το 2002, ο Ντρέηκ ήταν Τεχνικός Διευθυντής για την Τεχνολογία Λογισμικού Εφαρμογής στο Γραφείο Κρυπτολογικών Συστημάτων και Επαγγελματικής Υγείας της Υπηρεσίας. Το 2003, έγινε Διαχειριστής Διαδικασίας Χαρτοφυλακίου της νεοσυσταθείσης Διευθύνσεως Μηχανικών της NSA. Κατά τη διάρκεια των ερευνών του Κογκρέσου για την 9/11, κατέθεσε σχετικά με τις τραγικές αποτυχίες της NSA. Το 2006 τοποθετήθηκε στο «Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας», στην έδρα της NSA ως πρόεδρος, και στο «Βιομηχανικό Κολέγιο των Ενόπλων Δυνάμεων» (ICAF) ως Επίκουρος Καθηγητής των Επιστημών Συμπεριφοράς. Εξαναγκάσθηκε να φύγει από το Πανεπιστήμιο το 2007, όταν ανεστάλη το πιστοποιητικό ασφαλείας του, ενώ το επόμενο έτος παραιτήθηκε από την NSA.

Το 2011 του απενεμήθη το «Βραβείο Ειλικρινείας Ridenhour», που δίδεται κάθε χρόνο σε αναγνώριση εκείνων «που επιμείνουν σε πράξεις αλήθειας οι οποίες προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης ή φωτίζουν ένα δικαιότερο όραμα της κοινωνίας». Επίσης ήταν αποδέκτης του βραβείου «Sam Adams για τους Συνεργάτες για την Ακεραιότητα στις Πληροφορίες» (SAAII), βραβείου το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο σε έναν επαγγελματία πληροφοριών που αγωνίσθηκε για την ακεραιότητα και την ηθική. Αποδεχόμενος το βραβείο SAAII ο Ντρέηκ είπε: «Η εξουσία και εκείνοι που έχουν τον έλεγχο δεν παραδέχονται τίποτα ...δίχως απαίτηση. Ποτέ δεν το έκαναν και ποτέ δεν θα το κάνουν !... Ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να επιμείνει να απαιτεί, πρέπει να συνεχίσει να αγωνίζεται, πρέπει να συνεχίσει να βροντά, πρέπει να συνεχίσει να σκάβει, πρέπει να συνεχίσει να διατηρεί τα αγωνιστικά δρώμενα, πρέπει να μιλά και να αντιμιλά, έως ότου εξυπηρετηθεί η δικαιοσύνη, διότι όπου δεν υπάρχει δικαιοσύνη εκεί δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη!»

Ίσως η μεγαλύτερη φαρσοτραγωδία και ιστορική ειρωνεία είναι ότι, η συντριπτική πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών είναι οι ίδιοι τα αθώα θύματα των μέτρων που έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια, με στόχο την μετατροπή της υπερδυνάμεως σε ένα τερατώδες αστυνομικό κράτος, το οποίον έχει την ισχύ να εξουσιάζει τυραννικά ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι πληροφορίες που συλλέγει και αποθηκεύει η NSA, για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, για τους κυβερνήτες των Πολιτειών, για τους γερουσιαστές, για τους βουλευτές, για τους ξένους ηγέτες, για τις τράπεζες κοκ. είναι τόσο πολλές, ενώ επιπλέον ενέχουν τόσο μεγάλο «δυναμικό εκβιασμού», ώστε η γερμανική Gestapo επί Γ’ Ράϊχ ή μεταπολεμικώς η Stasi της κομμουνιστικής Ανατολικής Γερμανίας, πράγματι ωχριούν μπροστά της, γεγονός που οφείλει να μας προβληματίζει σοβαρά, όταν διαπιστώνουμε κάποιες ολότελα παράλογες, προδοτικές ή «προδοτικές» συμπεριφορές διαφόρων Ελλήνων, Γερμανών ή άλλων Ευρωπαίων ηγετών, οι οποίοι εν πολλοίς αγαπούν την Πατρίδα αλλά και την ήπειρό μας.

Α. Κωνσταντίνου