Πυξίδα Ιδεών: Οι Εθνικιστές και η λαθρομετανάστευση

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019 - 08:37

Πυξίδα Ιδεών: Οι Εθνικιστές και η λαθρομετανάστευση

Άρθρο στην εφημερίδα "Χρυσή Αυγή"

Λόγω της ταχείας ανάπτυξης και των τεραστίων διαστάσεων που προσλαμβάνει διαρκώς κλιμακούμενη, η παράνομη μετανάστευση όπως αυτή που βλέπουμε σήμερα στην Πατρίδα μας και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αποτελεί αναμφισβήτητα ένα ιδιαιτέρως αρνητικό κοινωνικοπολιτικό φαινόμενο. Ουσιαστικά, αντιπροσωπεύει έναν τρόπο αναγκαστικής πληθυσμιακής εκρίζωσης και «μετεμφύτευσης» ανθρωπίνων ομάδων, η αιτία της οποίας είναι, πρωτίστως, οικονομική - αυθόρμητα ή οργανωμένα κινήματα από φτωχές και με υπερπληθυσμό χώρες του τρίτου κόσμου μετακινούνται σε πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες.

Αλλά η αιτία είναι επίσης και συμβολική - η προσέλκυση των τριτοκοσμικών από την πολύμορφη σαγήνη του Δυτικού πολιτισμού και η συνακόλουθη υποτίμηση των αυτοχθόνων πολιτισμών τους, υπό το πρίσμα του αυξανόμενου ραγδαία καταναλωτικά προσανατολισμένου τρόπου ζωής. Η ευθύνη για τη σημερινή ανεξέλεγκτη μετανάστευση βαρύνει πρωτίστως όχι τους παράνομους μετανάστες, αλλά τα πλουτοκρατικά βιομηχανικά έθνη που οδηγημένα από την υλόφρονα κοσμοαντίληψη των Διεθνών Επικυριάρχων απομείωσαν περιφρονητικά τον άνθρωπο φέροντάς τον στο επίπεδο των αψύχων εμπορευμάτων, τα οποία μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε. Η μετανάστευση κατ’ αρχήν δεν είναι επιθυμητή για τους μετανάστες, οι οποίοι αναγκάζονται –για ποικίλους λόγους-να εγκαταλείψουν τη χώρα καταγωγής τους προς μιαν άλλη, ευρωπαϊκή, χώρα όπου…. λαμβάνουν υποστήριξη για τις οικονομικές ανάγκες τους (σε αντίθεση με τον φτωχό γηγενή ευρωπαϊκό πληθυσμό, που αφήνεται να μαραζώσει στην φτώχια του).

Ούτε βεβαίως η μετανάστευση είναι ευεργετική για τον ιθαγενή πληθυσμό υποδοχής που «υποδέχεται» αναγκαστικά τους παρανόμους μετανάστες οι οποίοι επιφέρουν, ενάντια βεβαίως στη βούλησή του, βάναυσες συχνά τροποποιήσεις στο ανθρώπινο και αστικό περιβάλλον του. Εν τω μεταξύ είναι προφανές ότι τα προβλήματα των χωρών του Τρίτου Κόσμου δεν επιλύθηκαν ούτε θα επιλυθούν με τις «έξωθεν και άνωθεν» μεγάλες πληθυσμιακές μετατοπίσεις. Έτσι, το Εθνικιστικό Κίνημα ευνοεί μεθοδικά και επίμονα όλες εκείνες τις πολιτικές που περιορίζουν τη μετανάστευση, σε συνδυασμό με την αυξημένη συνεργασία με τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, (χώρου όπου εξακολουθεί να επιβιώνει η οργανική αλληλεξάρτηση και οι παραδοσιακοί τρόποι ζωής), προκειμένου να ξεπεραστούν οι ανισορροπίες που απορρέουν από την εθνοκτόνο και υπονομευτική Παγκοσμιοποίηση.

Όσον αφορά στους μεταναστευτικούς πληθυσμούς που κατοικούν σήμερα στην Πατρίδα μας, θα ήταν παράλογο και ανυπόστατα φαντασιακό να περιμένουμε την αναχώρησή τους μαζικά και αιφνίδια ως «δια μαγείας». Το γιακωβίνικο αστικό κράτος έχει υιοθετήσει ένα λειτουργικό πρότυπο, ένα μοντέλο πολυπολιτισμικής αφομοίωσης στο οποίο μόνον το χωριστό άτομο απορροφάται δυνητικά, ωθούμενο σε μία καθαρά αφηρημένη ιθαγένεια. Το κράτος – ακράτεια δεν ενδιαφέρεται για τις συλλογικές ταυτότητες, ούτε βεβαίως για τις πολιτισμικές διαφορές αυτών των ατόμων. Προφανώς το μοντέλο αυτό του αστικού πολυπολιτισμού θα γίνεται ολοένα και λιγότερο αξιόπιστο ενόψει των ακολούθων παραγόντων: Το εκχειλίζον πλήθος των μεταναστών, οι πολιτισμικές διαφορές που τους χωρίζουν από τον ιθαγενή πληθυσμό που γνωρίζει την «απόλεμη εισβολή» τους και ιδιαίτερα οι βαθιές υποβόσκουσες κρίσεις που σοβούν υπογείως επηρεάζουν όλους τους διαύλους της παραδοσιακής ένταξης των κοινωνικών ομάδων (κόμματα, συνδικάτα, θρησκείες, σχολεία, στράτευμα κλπ.).

Το Εθνικιστικό Κίνημα πιστεύει ότι η εθνο-πολιτισμική ταυτότητα δεν θα πρέπει πλέον να απαλείφεται και να υποβιβάζεται ως εμπορεύσιμο αγαθό των ΜΚΟ στον ιδιωτικό τομέα, αλλά πρέπει να αναγνωρίζεται να ταυτοποιείται και να αντιμετωπίζεται και να τακτοποιείται από τον δημόσιο τομέα. Το Κίνημα επιμένει στην άμεση απέλαση όλων των παρανόμων μεταναστών και στην θέσπιση ιδιωνύμου αδικήματος για τον οιονδήποτε εισβάλλει παράτυπα και λαθραία στην Πατρίδα μας. Τα αλλοεθνή σύνολα δεν μπορούν και δεν πρέπει να αποκοπούν από τις πολιτιστικές τους ρίζες, οπότε ευλόγως λειτουργούν έτσι ώστε η όποια δραστηριότητά τους στο ελληνικό περιβάλλον θα τους επιτρέψει να κρατήσουν ζωντανές τις δομές της συλλογικής πολιτιστικής ζωής τους.

Συνεπώς συχνότατα δεν είναι σε θέση να τηρούν τους απαραίτητους γενικούς και κοινούς νόμους μας χωρίς να εγκαταλείπουν τον πολιτισμό που είναι δικός τους, οπότε λειτουργούν περιχαρακωμένα, απορριπτικά και συνάμα ως φορείς μια ιδιότυπης πολιτιστικής κατάκτησής μας. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία επιτυχημένη πολιτική που θα κατόρθωνε, μακροπρόθεσμα, να οδηγήσει σε αποσύνδεση της υπηκοότητας από την ιθαγένεια. Ουδέποτε υπήρξε πολιτισμός αποσυνδεδεμένος από την εθνικότητα και την κληρονομία του γεννήτορά του λαού.