Λαθρομετανάστες μουσουλμάνοι κακοποιούν γυναίκες σε “hot spot” - Ούτε λέξη από τους «δικαιωματάκηδες»

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 - 11:34

Λαθρομετανάστες μουσουλμάνοι κακοποιούν γυναίκες σε “hot spot” - Ούτε λέξη από τους «δικαιωματάκηδες»

Πληθαίνουν οι καταγγελίες για κακοποιήσεις γυναικών στα "hot spots" το τελευταίο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να… πονοκεφαλιάζουν οι «αλληλέγγυοι», οι «ανθρωπιστές», οι «αντιρατσιστές» και οι λοιποί «δικαιωματάκηδες», όχι βεβαίως επειδή καταπατούνται η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των γυναικών, αλλά επειδή το προφίλ των δραστών είναι εκ διαμέτρου αντίθετο απ’ αυτό που θα επιθυμούσαν.

Κινητικότητα επιδεικνύεται το τελευταίο διάστημα σε ό,τι αφορά τις καταγγελίες που έχουν φθάσει στις αστυνομικές αρχές από κατοίκους περιοχών όπου βρίσκονται καταυλισμοί «προσφύγων» αναφορικά με την μεταχείριση μουσουλμάνων γυναικών από τους συζύγους τους ή από τους χιλιάδες άνδρες που ζουν και κινούνται καθημερινά εντός αυτών των δομών. 

Μήνες μετά από τις καταγγελίες περί κακομεταχείρισης ανηλίκων, αλλά και τις συλλήψεις που είχαν προκύψει σε ακραίες περιπτώσεις βίας και μετά από δημοσιεύματα όπως αυτά των βρετανικών Times που αναφέρονταν σε ακραία φαινόμενα που οδηγούσαν τις γυναίκες έως και στο να φορούν πάνες, προκειμένου να μην πέσουν θύματα βιασμού στον δρόμο τους την νύχτα προς τις τουαλέτες, εντείνονται οι φόβοι για συνέχιση τέτοιου είδους φαινομένων.

Οι συχνές ενημερώσεις που έχει η αστυνομία, όχι μόνο για την Μόρια αλλά και για το σύνολο των δομών, έχουν να κάνουν με πληροφορίες πως οι άνδρες «πρόσφυγες», φέρονται με βάναυσο τρόπο στις γυναίκες, σε βαθμό μάλιστα έως κι εφαρμογής εντός των δομών φιλοξενίας της Σαρίας. Δηλαδή, του σκληρού ισλαμικού νόμου που καταδυναστεύει τις γυναίκες.

Σε μια περίοδο μάλιστα όπως αυτή όπου το Ραμαζάνι απαιτεί υπακοή, υπάρχουν πληροφορίες πως φαινόμενα ξυλοδαρμών γυναικών και κακομεταχείρισης έχουν ενταθεί, παράλληλα με τους υπαρκτούς φόβους βιασμών που ποτέ δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας λόγω των αυστηρών ηθών και κωδίκων που υπάρχουν στις μουσουλμανικές κοινότητες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κατάσταση στον Σκαραμαγκά, την Μόρια και το Σχιστό θυμίζει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις οπισθοδρομικές κοινωνίες, τις οποίες μπορεί η Ευρώπη να έχει αφήσει εδώ και χρόνια πίσω της, όμως στον ισλαμικό κόσμο υπάρχουν. Γυναίκες που βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα, που οι σύζυγοι τους έχουν δικαίωμα ζωής και θανάτου και που η κακομεταχείριση αποτελεί ρουτίνα και μια δυσβάστακτη καθημερινότητα, δεν αποτελούν εξαίρεση για εκείνους που φιλοξενούνται στην Χώρα μας.

Χαρακτηριστικό είναι ότι η γραμματεία Ισότητας, όπως αναφέρεται σε σχετικό ρεπορτάζ, «δείχνει αιφνιδιασμένη ως προς την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων». Να υποθέσουμε ότι και αυτή θα επιθυμούσε το προφίλ των δραστών να ήταν διαφορετικό, προκειμένου να μην… δείχνει αιφνιδιασμένη;

Όπως αναφέρουν πληροφορίες, μάλιστα, πρόσφατα στην Μόρια υπήρξε δημόσιος ξυλοδαρμός γυναίκας από τον σύζυγο της χωρίς ουσιαστικό λόγο, κάτι που δεν παρεμποδίστηκε από τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους καθώς θεωρείται πλέον μια καθημερινότητα. Ανάλογα φαινόμενα βίας έχουν διαπιστωθεί και στο Σχιστό και τον καταυλισμό στου Σκαραμαγκά, ενώ οι οικογένειες δίνουν εντολές στα μικρά κορίτσια να προσέχουν ιδιαίτερα όταν κυκλοφορούν τα βράδια του καλοκαιριού έξω (λόγω καλών καιρικών συνθηκών) καθώς υπάρχουν ομάδες εφήβων ή νεαρών μουσουλμάνων που στην λογική της αγέλης πειράζουν τις γυναίκες και τις παρενοχλούν. 

Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τον προβληματισμό που διέπει όλες τις «φυλές» των «δικαιωματάκηδων», καθώς η κασέτα του «ρατσισμού», της «ξενοφοβίας» και της «κουλτούρας του βιασμού» δεν κολλάει εδώ, τουλάχιστον ως προς την ταυτότητα των φερόμενων ως δραστών.

Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι θύτες δεν είναι Έλληνες και Χριστιανοί για να αρχίσουν ξανά οι γνωστοί «αφορισμοί», αλλά «πρόσφυγες» μουσουλμάνοι οι οποίοι φέρονται άκρως υποτιμητικά στις γυναίκες μουσουλμάνες που βρίσκονται στους καταυλισμούς, φέρνοντας σε πολύ δύσκολη θέση τους κήρυκες ενός ανισόρροπου και άτοπου «αντιρατσισμού». Πώς να δικαιολογήσουν την συμπεριφορά των «ταξικών αδερφών»; Τι να προτιμήσουν, άραγε; Τον «αντιρατσισμό» ή την υπεράσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων; Σε γενικές γραμμές, πώς να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ