Περίεργη παρέμβαση Σημίτη - “Προβλέπω νέα Ίμια” - Ποιους εξυπηρετεί μια τέτοια “πρόβλεψη”;

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019 - 16:03

Περίεργη παρέμβαση Σημίτη - “Προβλέπω νέα Ίμια” - Ποιους εξυπηρετεί μια τέτοια “πρόβλεψη”;

Άρθρο στην «Καθημερινή» έγραψε ο πρωθυπουργός των Ιμίων και του «ευχαριστούμε τους αμερικανούς», Κώστας Σημίτης, προκειμένου να προβλέψει ένα νέο επεισόδιο με τους τούρκους στο Αιγαίο.

Συγκεκριμένα, ο Σημίτης ανέφερε ότι το 1996 «η τουρκική ηγεσία θέλησε να εκμεταλλευθεί την κρίση που προκάλεσε η ασθένεια του Ανδρέα Παπανδρέου, η παραίτησή του, και η εκλογή νέας ηγεσίας, για την οποία πίστεψε ότι μπορεί να την αιφνιδιάσει», για να σημειώσει ότι «δεν αποκλείεται να υπάρξουν παρόμοιες σκέψεις στη σημερινή τουρκική ηγεσία».

Το «παράθυρο ευκαιρίας» για τους τούρκους, σύμφωνα με τον Σημίτη είναι οι εκλογές, αφού «η έντονη πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα λόγω των εκλογών δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για δράσεις. Η Τουρκία μπορεί να θεωρήσει ότι η περίοδος αυτή προσφέρεται για να επιβάλει τις απόψεις της στα θέματα των ορίων τόσο της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης, όσο και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας».

Η πρόταση Σημίτη για την αντιμετώπιση αυτού του ενδεχομένου είναι «να βρούμε λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή» και εξέφρασε το πιστεύω του ότι η Ελλάδα θα έχει «την συμπαράσταση τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και των ΗΠΑ».

Αφήνουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι ο Σημίτης ελπίζει στην συμπαράσταση των αμερικανών. Προφανώς, ελπίζει σε μία παρέμβαση των ΗΠΑ, όπως τότε που ο ίδιος ευχαριστούσε τους αμερικανούς για το γκριζάρισμα των Ιμίων και την δολοφονία των τριών Ηρώων αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού.

Πέραν της επικλήσεως του τουρκικού κινδύνου από τον Σημίτη των Ιμίων και των γκρίζων ζωνών, η οποία γίνεται για προφανείς λόγους ενίσχυσης τόσο της ΝΔ, όσο και του Σύριζα, εμείς να ξαναπούμε ότι μόνο ένας τρόπος υπάρχει να σταματήσουν οι τούρκοι να προκαλούν και να εγείρουν αξιώσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε θερμό επεισόδιο και αυτός είναι να ακούσουν μια γλώσσα που γνωρίζουν, που δεν είναι άλλη από την πολιτική των κανονιοφόρων και της ισχύος.