Περί Γεωπολιτικής και “Θρησκευτικής” Πολιτικής

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012 - 07:18

Περί Γεωπολιτικής και “Θρησκευτικής” Πολιτικής

Ασφαλώς όλοι έχουν πληροφορηθεί από ελάχιστα έως πολύ καλά την κατάσταση που επικρατεί τους τελευταίους μήνες στη Συρία. Η τραγική αυτή κατάσταση δεν προέκυψε ξαφνικά και δεν είναι προϊόν "κοινωνικών ζυμώσεων", όπως πιθανόν να αρέσκονταν κάποιοι να τήν χαρακτηρίσουν. Το χάος που επικρατεί, εισήχθη στην Συρία από τα κέντρα εξουσίας που επιδιώκουν την παγκοσμιοποίηση σε οικονομικό, πολιτισμικό, πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο.

Πριν προχωρήσουμε σε περαιτέρω ανάλυση, χρήσιμο θα ήταν να ρίχναμε πρώτα μία ματιά στα πέριξ της Συρίας. Τα τελευταία – σχεδόν - δύο χρόνια, οι ηγεσίες των παρακτίων  κρατών της Βορείου Αφρικής, και ειδικότερα αυτών που βρέχονται από τα νερά της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου (Τυνησία, Λιβύη, Αίγυπτος) άλλαξαν μέσα από ένα πρωτοφανές κύμα "λαϊκού ξεσηκωμού". Οι δημοσιογράφοι το χαρακτήρισαν "Αραβική Άνοιξη". Μεγάλοι όχλοι κινούμενοι εν πολλοίς ενστικτωδώς έβγαιναν με μανία και χτυπούσαν κάθε τι κυβερνητικό. Υπήρχαν, βεβαίως, και οι περιπτώσεις των υποστηρικτών των καθεστώτων. Η Τυνησία και η Αίγυπτος "έπεσαν" σχετικά γρήγορα και χωρίς να προβάλουν ιδιαίτερες αντιστάσεις. Η περίπτωση της Λιβύης που ακολούθησε αποκάλυψε πολλές πτυχές αυτής της ιστορίας, της "Αραβικής Άνοιξης". Το καθεστώς του Καντάφι, προφανώς υποψιασμένο από τις εξελίξεις στις άλλες γειτνιάζουσες χώρες, χρησιμοποίησε κάθε μέσο για να  αταστείλει την "ανταρσία". Όταν, σε αντίθεση με την Αίγυπτο και την Τυνησία, φάνηκε ξεκάθαρα ότι οι "επαναστάτες" στην Λιβύη ήταν καταδικασμένοι να αποτύχουν παταγωδώς, στο παιχνίδι μπήκε φανερά και δυναμικά ο συνήθης ύποπτος, το ΝΑΤΟ! Οι αποκλεισμοί και οι συνεχείς αεροπορικοί βομβαρδισμοί είχαν ως αποτέλεσμα να καμφθούν οι ισχυρές αντιστάσεις του καθεστώτος Καντάφι.

Μετά το πέρας των εχθροπραξιών, η κατάσταση δεν ηρέμησε. Έγινε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα δημοκρατικό καθεστώς σε κάθε χώρα μέσα από μεταβατικές κυβερνήσεις. Με την διεξαγωγή των πρώτων εκλογών παρατηρείται μία ραγδαία άνοδος στην εξουσία φονταμενταλιστών ισλαμιστών. Ενώ υποτίθεται ότι οι "επαναστάσεις" έγιναν, γιατί τα προηγούμενα καθεστώτα καταπατούσαν τα "ανθρώπινα δικαιώματα" και τις "ατομικές ελευθερίες", εν τέλει αναδύθηκαν και συνεχίζουν να αναδύονται δυνάμεις ακραίες διαποτισμένες από θρησκευτικό φανατισμό, οι οποίες ουδέποτε σεβάστηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η περίπτωση της Λιβύης απέδειξε και κατέδειξε με τον πλέον απόλυτο τρόπο ότι δεν πρόκειται για κοινωνικές ζυμώσεις και για λαϊκές πρωτοβουλίες για αυτοδιάθεση. Πρόκειται για σχέδιο οργανωμένο και συντονισμένο από τα παγκοσμιοποιητικά κέντρα εξουσίας, των οποίων βραχίονας αποτελεί το ΝΑΤΟ.

Η επιχείρηση "Αραβική Άνοιξη" βεβαίως, δεν έχει φτάσει στο τέλος της. Εδώ και αρκετούς μήνες, μαίνεται μία απίστευτη επίθεση κατά του Συριακού καθεστώτος, του οποίου ηγείται ο Μπασσάρ αλ Άσσαντ. Στη Συρία από καιρό δρούν πράκτορες ξένων υπηρεσιών, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν συλληφθεί. Η γειτνίαση με το Σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ παίζει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση πρακτόρων στο συριακό έδαφος, καθώς ο Σύριος ηγέτης είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ της Χεζμπολάχ προ ολίγων ετών στην Αραβο-ισραηλινή διαμάχη. Η κοινωνική αναταραχή που επιτηδευμένα έχουν προκαλέσει οι διάφορες νατοϊκές δυνάμεις με πράκτορες, με χρηματοδότηση και εξαγορά πολιτικών αντιπάλων του Άσσαντ, αλλά και προώθηση πολεμικού υλικού μέσω Σαουδικής Αραβίας έχουν δημιουργήσει μία εικόνα "εμφυλίου πολέμου". Το καθεστώς Άσσαντ, η νόμιμη δηλαδή κυβέρνηση της Συρίας, αμύνεται και προσπαθεί να καταστείλει την ανταρσία. Σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις, το ΝΑΤΟ δεν τολμά να προχωρήσει σε πολεμική εμπλοκή, παρ' ότι όλες οι πέριξ δυνάμεις (Ισραήλ, Τουρκία) και όχι μόνο (σκληρός πυρήνας του ΝΑΤΟ, δηλαδή ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Μ. Βρετανία), είναι έτοιμες να επιτεθούν. Η απάντηση στο γιατί δεν επιτίθενται, είναι πολύ απλή. Πίσω από την Συρία, υπάρχει ένα Ιράν. Και η ύπαρξη του Ιράν είναι ένας ακόμη λόγος για τα «νατοϊκά» συμφέροντα να επιθυμούν την εξόντωση της Συρίας, ώστε να δημιουργήσουν έναν μεγαλύτερο αποκλεισμό στη μεγάλη ενεργειακή δύναμη του Αχμαντινετζάντ. Βεβαίως, εκτός του Ιράν, υπάρχει μία Ρωσία, υπάρχει και μία Κίνα. Το ότι Ρωσικός στόλος βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο και έχει "πιάσει λιμάνι" στις συριακές ακτές, ενώ ακολουθεί από κοντά και κινεζική παρουσία, καθιστούν το εγχείρημα μίας ενδεχόμενης νατοϊκής επίθεσης απαγορευτικό.

Ο συσχετισμός δυνάμεων και η γεωπολιτική σημασία αυτών των γεγονότων δεν θα πρέπει να μας κάνει να παραβλέψουμε ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο, το οποίο αφορά και την Ελλάδα, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη σε πολύ μεγάλο βαθμό και μάλιστα άμεσα! Τα συμφέροντα που καθοδηγούν το ΝΑΤΟ δεν είναι άλλα από τα σιωνιστικά κεφάλαια που εδρεύουν στις ΗΠΑ και υπαγορεύουν εδώ και δεκαετίες τουλάχιστον, την εξωτερική πολιτική αυτής της υπερδύναμης, αλλά και ολόκληρης της Βορειοατλαντικής "Συμμαχίας" (παράδειγμα που βγάζει μάτι και…μάτια μικρών αθώων παιδιών, είναι η περίπτωση του κράτους του Ισραήλ...). Αυτά τα «συμφέροντα» χρησιμοποίησαν τον θρησκευτικό φανατισμό διαφόρων ισλαμιστών, για να δημιουργήσουν κοινωνικές ταραχές, οι οποίες κατέληξαν σε ανατροπές καθεστώτων. Πέρα από τη θρησκευτική σχέση υποταγής του Ισλάμ στον Ιουδαϊσμό, παρατηρούμε ότι το Σιωνιστικό κεφάλαιο συνέδεσε τα συμφέροντά του με την προώθηση σε θέσεις εξουσίας ακραίων ισλαμιστικών σεχτών. Και περνώντας στα καθ' ημάς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ανάμεσα στα στίφη των διαφόρων λαθρομεταναστών που παρασιτούν στην Πατρίδα μας, βρίσκεται σίγουρα ένας τεράστιος αριθμός φανατισμένων ισλαμιστών. Η περίπτωση προ ολίγων ετών με το περίφημο "σκίσιμο του Κορανίου" μπορεί να καταδείξει το μέγεθος του φανατισμού, αλλά και το πλήθος των φορέων αυτού του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Δεν θα μπώ καν στον κόπο να μιλήσω για ενδχόμενο δράσης πρακτόρων εντός της Ελληνικής Επικρατείας, καθώς είναι γνωστό το αν δρουν και πώς δρούν τέτοιοι.

Προχωρώντας παρακάτω, βλέπουμε ότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας μας, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την έλευση και εγκατάσταση αυτών των εκατομμυρίων λαθραίων στην Ελλάδα, έχει μία σχέση εξάρτησης και υποταγής με τα προαναφερθέντα συμφέροντα που εδρεύουν στην υπερατλαντική "εταίρα" μας. Το ίδιο λίγο - πολύ ισχύει σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Στίφη αλλοφύλων και αλλοθρήσκων είναι εγκατεστημένα στη Γη της Ευρώπης. Ταυτοχρόνως, υπάρχουν δυνάμεις "προοδευτικές", οι οποίες όχι μόνο προωθούν την έλευση των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα και εν γένει στην Ευρώπη, αλλά τους οργανώνουν. Τούς "κατηχούν" στην διεκδίκηση "δικαιωμάτων". Τους βοηθούν να δημιουργήσουν ενώσεις, να προωθήσουν τα θρησκευτικά, πολιτιστικά, πολιτικά τους συμφέροντα. Τούς βοηθούν να επιβληθούν. Οι φανατισμένες μάζες του Ισλάμ οργανώνονται από – υποτίθεται - "άθεες", αλλά "προοδευτικές" δυνάμεις της Αριστεράς, και όχι μόνο. Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Ελλάδα είναι πλέον εξόφθαλμες. Αντίστοιχες περιπτώσεις εν Ευρώπη είναι αυτές των Πρασίνων του Κον Μπεντίτ. Κοινό γνώρισμα αυτών είναι ότι έστω και κρυφίως ενίοτε έχουν σχέσεις αλληλοϋποστήριξης - για να μην πω εξάρτησης - με τα Αμερικανοσιωνιστικά συμφέροντα.

Το Σιωνιστικό κεφάλαιο της Αμερικής προωθεί την εγκατάσταση εξωευρωπαίων, αλλοφύλων Ισλαμιστών στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στόχος είναι η διάλυση των ευρωπαϊκών εθνών. Στόχος είναι η διάλυσή τους πολιτισμικά, κοινωνικά και φυλετικά! Ο "πολυπολιτισμός" είναι ένα σχέδιο ομαλής και ειρηνικής επιβολής τους. Το δεύτερο σχέδιο, του οποίου πρόβα ήταν η "Αραβική Άνοιξη" - για την εξυπηρέτηση άλλων βεβαίως συμφερόντων - είναι η απειλή της εσωτερικής ταραχής. Η απειλή του φανατισμένου όχλου που βρίσκεται ήδη εντός των τειχών και είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να κατευθυνθεί στην ένοπλη εξέγερση, η οποία θα προκαλέσει ένα χάος. Ένα χάος, στην θέα του οποίου ο βολεμένος και καλοζωισμένος "ανεκτικός" Ευρωπαίος θα είναι αδύναμος να αντιδράσει. Και μπροστά σε αυτήν την απειλή, για να έχει ήσυχο το κεφάλι του, θα τό σκύψει και θα υποκύψει στον εκβιασμό οποιουδήποτε αντικειμένου, με μόνο αντάλλαγμα την ατομική υλική (υλιστική) του ευημερία.

Σε αυτές τις μηχανορραφίες, δεν πρέπει και δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς. Πρέπει να ετοιμαζόμαστε για την αντιμετώπιση του κινδύνου. Πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτές τις δυνάμεις που θα μπορέσουν να χαλάσουν αυτά τα πανούργα σχέδια. Μία τέτοια δύναμη είναι αυτή της Χρυσής Αυγής. Ο Εθνικισμός, ο αγνός Λαϊκός Εθνικισμός, είναι η έμπρακτη αντίθεση και αντιπαράθεση με αυτά τα συμφέροντα. Σε εθνικό επίπεδο, θα πρέπει να παραδειγματιστούμε από την Συρία. Η στρατηγική συμμαχία με την Ρωσία και την Κίνα έχει χαλάσει πολλά σχέδια ήδη. Σε επίπεδο κρατών, αυτήν την στιγμή υπάρχουν κράτη, όπως της Ρωσίας κατά κύριο λόγο και της Κίνας δευτερευόντως, τα οποία έχουν εθνικές ηγεσίες που είναι απεξαρτημένες από αυτά τα «ύποπτα» συμφέροντα. Μία αληθινά εθνική ελληνική ηγεσία οφείλει να επιτύχει συμμαχία με αυτές τις χώρες, και να αποκόψει τους ανίερους δεσμούς υποταγής στους διεθνείς βιβλικούς τοκογλύφους. Μία τέτοια κίνηση θα μπορούσε να την πραγματοποιήσει μόνο κάποιος, ο οποίος δεν δεσμεύεται από κανέναν. Και αυτήν την στιγμή, η μόνη αδέσμευτη, ανεξάρτητη και πραγματικά αγνή και εθνικιστική φωνή είναι αυτή της Χρυσής Αυγής. Αυτή η φωνή πρέπει να φτάσει στα αυτιά και του τελευταίου Έλληνα. Να τόν ξυπνήσει από τον λήθαργο, για να καταλάβει τα σχέδια των διεθνών μηχανορράφων της Ιστορίας.

Με την στήριξη του Ελληνικού Λαού, ευελπιστούμε, πιστεύουμε, αλλά πρωτίστως όλοι αγωνιζόμαστε, για να δούμε κάποια μέρα τη Χρυσή Αυγή να κυβερνά αυτήν τη χώρα. Αυτό θα είναι ένα ράπισμα στο πρόσωπο των φιλοχρήματων παγκοσμιοποιητών, των προαιωνίων εχθρών του Ελληνισμού.

Με τιμή και αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Αναστάσιος Θεοδωρόπουλος