Ο χρόνος της αμερικανο - νατοϊκής κλεψύδρας στην Λιβύη τελειώνει

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019 - 10:26

Ο χρόνος της αμερικανο - νατοϊκής κλεψύδρας στην Λιβύη τελειώνει

Ο χρόνος στον οποίο ΝΑΤΟ και ΗΠΑ θα μπορούσαν να ενεργήσουν στην Λιβύη κατά το δοκούν έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, οι ισλαμιστικοί-τρομοκρατικοί βραχίονες στους οποίους είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους για να διαλύσουν την χώρα και να εκμεταλλευτούν τα ενεργειακά της αποθέματα υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ που υποστηρίζεται από την Μόσχα. Τα στρατεύματα του Χαφτάρ έχουν καταλάβει τις σημαντικότερες ενεργειακές υποδομές της χώρας, όπως γεωτρήσεις, αντλιοστάσια και τερματικά πετρελαίου, ενώ αναμένεται η τελική επίθεση στην πρωτεύουσα Τρίπολη όπου έχουν ταμπουρωθεί τα απομεινάρια των μισθοφόρων της Δύσης.

Όταν η Ρωσία ξεκίνησε τις δραστηριότητες της στην Συρία το 2015 και μετάβαλλε άρδην τον συσχετισμό δυνάμεων υπέρ της νόμιμης κυβέρνησης του Άσαντ, είχαμε προϊδεάσει με αναρτήσεις μας ότι το επόμενο παρεμβατικό της βήμα θα γίνει στην Λιβύη στην οποία εμαίνετο ένας ιδιότυπος εμφύλιος πόλεμος με συμμετοχή ισλαμοσυμμοριτών της Αλ Κάιντα. Ο πόλεμος αυτός ήταν αποτέλεσμα της νατοϊκής εισβολής και της δολοφονίας του Καντάφι, μια εισβολή που έγινε το 2011 και εντασσόταν στην ιμπεριαλιστική πολιτική των Αμερικανοσιωνιστών που έφερε τον τίτλο «αραβική άνοιξη» και είχε ως στόχο την διάλυση των μη φιλικών κρατών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Είχαμε αναλύσει ότι η Μόσχα προσανατολίζεται να εφαρμόσει το επιτυχές παράδειγμα της Συρίας τόσο στην Βόρεια Αφρική, όσο και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής που κινδυνεύουν από αποσταθεροποιητικές τάσεις οι οποίες έχουν ως φύτρα την πολιτική της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

Τα νατοϊκά κράτη τα οποία συμμετείχαν στην καταστροφή της Λιβύης, μετά την δολοφονία του Καντάφι είχαν αποκλείσει την Ρωσία από κάθε είδους ειρηνευτική συνεργασία με σκοπό να βρεθεί λύση στις εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις στην χώρα. Ωστόσο ο στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ προωθώντας συνεχώς την επιρροή του στον λιβυκό λαό και συνεργαζόμενος το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερο με την Μόσχα, κατάφερε καίρια χτυπήματα στους μισθοφόρους της Δύσης που έχουν ως αρχηγό το στέλεχος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Φαγιέζ αλ Σαράι, ο οποίος δρα ως τοποτηρητής των σιωνιστικών καπιταλιστικών συμφερόντων στην Τρίπολη. Ο Χαφτάρ προελαύνει και φαίνεται ότι θα πετύχει τον στόχο του που είναι η καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας και η διατήρηση της οντότητας του ενιαίου λιβυκού κράτους, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που προωθούσε η αυτοαποκαλούμενη Δύση, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ.

Την εποχή του Καντάφι η Λιβύη είχε ένα από τα υψηλότερα κατά κεφαλήν εισοδήματα της αφρικανικής ηπείρου. Η κοινωνική ασφάλιση των κατοίκων περιλάμβανε δωρεάν ιατρική περίθαλψη και συντάξεις γήρατος. Οι γυναίκες απολάμβαναν υψηλή εκπαίδευση σε σύγκριση με άλλες αραβικές χώρες, υπήρχαν κέντρα ημερήσιας φροντίδας για εργαζόμενες γυναίκες, ενώ επιτρεπόταν σε αντίθεση με άλλες μουσουλμανικές χώρες οι γυναίκες να ασχολούνται με κλασικά «αντρικά» επαγγέλματα. Η Λιβύη ήταν μια ευημερούσα χώρα την οποία κατέστρεψαν οι σιωνιστές ιμπεριαλιστές για να εκδικηθούν τον Καντάφι ο οποίος είχε εθνικοποιήσει τις πετρελαϊκές εταιρίες Exxon, Shell και Texaco.

Σύσσωμο το συνταγματικό τόξο είχε χειροκροτήσει το 2011 τον βομβαρδισμό της Λιβύης και την στρατιωτική επιδρομή του ΝΑΤΟ, που είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή της χώρας και τον θάνατο χιλιάδων αμάχων. Ο δολοφονικός ρόλος του ΝΑΤΟ στην Λιβύη είναι αναμφισβήτητος, όπως γνωστοί και οι συνεργοί του από το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας. Το ΝΑΤΟ γιόρτασε πρόσφατα τα 70 χρόνια από την ίδρυση του, όμως τα τουρκοκάναλα της χώρας και τα μέσα ενημέρωσης ως σιωνιστικό καρτέλ για μια ακόμη φορά δεν τόλμησαν να ψελλίσουν την ιστορική πραγματικότητα για τον ιμπεριαλιστικό ρόλο της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Γ. Λιναρδής