Η “θεσμική” λογοκρισία

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017 - 07:28

Η “θεσμική” λογοκρισία

Οι πράξεις και τα έργα της αγέλης που λυμαίνεται τον χώρο που ζούμε (ένας χώρος που κάποτε ήταν χώρα) μας προσφέρουν πολλές ευκαιρίες να προσεγγίσουμε τις πραγματικές ρηχές αντιλήψεις καθώς και την φοβική ψυχοσύνθεσή της.

Αυτή τη φορά δράστης κάποιος τραγουδοποιός ονόματι Διονύσης Τσακνής, διορισμένος (και ημιπαραιτημένος;)  πρόεδρος της ΕΡΤ. Η απόφασή του για απαγόρευση σε ζωντανή σύνδεση των εκδηλώσεων του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος εντός και εκτός βουλής ξένισε και εξόργισε την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων που πληρώνουν υποχρεωτικά τον κρατικό δίαυλο. Όχι μόνον αυτούς που υποστηρίζουν το Κίνημα, αλλά και αυτούς που σκέπτονται να το υποστηρίξουν, όπως και εκείνους που ακόμη δεν έχουν αρχίσει να το σκέπτονται.

Η απαγόρευση βεβαίως αποφασίστηκε στο όνομα της δημοκρατίας, του αντιρατσισμού και κατά της ρητορικής μίσους. Κακώς αιφνιδιάστηκαν όλοι αυτοί! Κακώς κατηγόρησαν τον Τσακνή ως φασίστα, διότι δεν είναι. Ο Τσακνής έχει την ψυχολογία του κομμουνιστή και αυτή η ενέργειά του θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενη. Ενέργεια που δεν αλλοιώνει την έννοια της δημοκρατίας καθόλου.

Ρωτήστε εκατό ανθρώπους για την έννοια της δημοκρατίας και θα συλλέξετε περισσότερες από εκατό εκδοχές. Η δημοκρατία προσαρμόζεται στο μυαλό του καθενός ώστε να βολεύει το υποσυνείδητό του. Είναι μία μαγική λέξη που τη χρησιμοποιούν όλοι, ακριβώς γιατί δεν έχει καμία προφανή έννοια. Για τον Τσακνή λοιπόν η λογοκρισία και η φίμωση των εθνικιστών είναι δημοκρατική πράξη. Πιθανόν δε, θεωρεί ότι προσφέρει υπηρεσία στα δημοκρατικά ιδεώδη. Μέχρι εκεί φθάνει το μυαλό του και δεν θα του ζητήσουμε περαιτέρω ευθύνες. Η ψυχοσύνθεσή του όμως βρίσκεται σε ακόμη πιο χαμηλό επίπεδο.

Η εμπλοκή του ΕΣΡ και η σύσταση «υπηρεσιακής επιτροπής» καταδεικνύει την προσπάθειά του να κρυφτεί πίσω από απρόσωπους φορείς, ώστε να μην επωμιστεί τις όποιες πιθανές ευθύνες. Αλλά αυτό που δεν έχει εξηγηθεί ούτε στο ελάχιστο είναι το απλό και σαφές ερώτημα: Γιατί να μην ακούγονται ζωντανά ή έστω σε μαγνητοσκόπηση οι απόψεις της Χρυσής Αυγής; Ο ίδιος και οι όμοιοί του διατείνονταν ότι όσο η Χρυσή Αυγή ακούγεται τόσο εκτίθεται.

Ο Τσακνής και οι όμοιοί του επίσης διατείνονται ότι είναι αφοσιωμένοι στις αρχές της πλειοψηφίας, της ελεύθερης έκφρασης και της λαϊκής σοφίας και βούλησης. Η λαϊκή σοφία λοιπόν θα ακούσει τη Χρυσή Αυγή και θα την απορρίψει «κύριε» Τσακνή. Ή μήπως όχι; Μήπως φοβάσαι κάτι; Γιατί αυτή η ενέργεια υποκρύπτει φόβο.  Φόβο, ανασφάλεια και αδυναμία αντιμετώπισης του αντιπάλου επί ίσοις όροις. Επίσης φόβο ότι οι ιδέες των εθνικιστών θα έχουν απήχηση στο λαό. Δηλαδή επειδή ο λαός δεν είναι ικανός να απορρίψει τους εθνικιστές, καλύτερα να μην τους ακούει. Τελικά υποτιμάς τη νοημοσύνη του Ελληνικού λαού.

Αυτή είναι η ψυχολογία του κομμουνιστή. Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο που διέπει τις αντιλήψεις αυτών των ανθρώπων. Και είναι ένα στοιχείο που οι ίδιοι δεν διαθέτουν την οξύνοια να το εντοπίσουν. Βαθιά μέσα στο υποσυνείδητο των κομμουνιστών (και των φιλελευθέρων) υπάρχει η παλαιά βασική δοξασία της μηχανιστικής αντίληψης του ανθρώπου. Δηλαδή ότι ο άνθρωπος δεν έχει ψυχή παρά είναι μία οργανική μηχανή που προγραμματίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της ψυχοπολιτικής και της προπαγάνδας.

Δηλαδή ότι στη ζωή δεν υπάρχει καμία ελευθερία αλλά η βούληση του ανθρώπου εξαρτάται από τις επιδράσεις του περιβάλλοντος. Σε αντίθεση με τον εθνικιστικό βιταλισμό που αναβαθμίζει τον άνθρωπο ως αυτόβουλο έμψυχο ον που οφείλει να κατατείνει προς ανώτερες αξίες και ιδανικά. Και καταλήγουμε στο ερώτημα: Ποιος είναι τελικά ο πραγματικά ελεύθερος και πιο κοντά στη λέξη δημοκρατία; Ας προβληματιστεί και ας μας απαντήσει η «υπηρεσιακή επιτροπή» της ΕΡΤ.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΣ