Η συνάντηση Τραμπ - Κιμ μείωσε τον κίνδυνο πολέμου;

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 - 22:47

Η συνάντηση Τραμπ - Κιμ μείωσε τον κίνδυνο πολέμου;

Η θεατρική παράσταση, η παντομίμα, των δυο ηγετών στην Σιγκαπούρη παρουσιάστηκε από τα συστημικά ΜΜΕ ως μια «ιστορική» συνάντηση και ως ένα σημαντικό γεγονός της πρόσφατης ιστορίας. Ωστόσο το αποτέλεσμα αυτής της συνόδου «κορυφής» μεταξύ του Τραμπ και του Κιμ Γιόνγκ Ουν δεν είναι καθόλου σαφές για τις δυο χώρες, οι οποίες εδώ και 65 χρόνια εξακολουθούν να είναι επίσημα σε κατάσταση πολέμου.

Το σύντομο κοινό ανακοινωθέν που εξεδόθη μετά την συνάντηση κάνει λόγο για την επιδίωξη «νέων σχέσεων» και την δημιουργία ενός καθεστώτος «διαρκούς ειρήνης» στην Κορεατική Χερσόνησο. Ο Τραμπ δεσμεύτηκε να παράσχει εγγυήσεις ασφαλείας στην Βόρεια Κορέα και την άρση των οικονομικών κυρώσεων, ενώ ως ανταπόδοση ο Κιμ επιβεβαίωσε την δέσμευση του για την αποπυρηνικοποίηση της Κορεατικής Χερσονήσου. Πέρα από ωραία λόγια η συνάντηση της Σιγκαπούρης δεν προσέφερε τίποτε το ουσιαστικό για τον τρόπο που θα υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις των δυο ηγετών, καθώς ουδεμία εγγύηση υφίσταται από τις δυο πλευρές, ενώ στο τελικό ανακοινωθέν δεν υπάρχει ούτε μια υποχρεωτική ημερομηνία για την υλοποίηση των εκατέρωθεν δεσμεύσεων.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις για την συγκεκριμενοποίηση της αόριστης συμφωνίας θα συνεχιστούν από τον υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο και τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας Τζον Μπόλτον. Όλοι γνωρίζουν τις απόψεις αυτών των δυο για την Βόρεια Κορέα και οι δυο έχουν ταχθεί ανεπιφύλακτα υπέρ της εφαρμογής του «μοντέλου Λιβύης», τουτέστιν στην στρατιωτική εισβολή και στην δολοφονία του Κιμ Γιόνγκ Ουν. Εξ άλλου το «μοντέλο Λιβύης» είναι ο κανόνας της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον τις τελευταίες δεκαετίες και όχι η εξαίρεση.

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι η Ουάσιγκτον δεν διαπραγματεύεται με την Πιονγκγιάνγκ με κίνητρο το ασήμαντο πυρηνικό-βαλλιστικό οπλοστάσιο της τελευταίας, πολύ λιγότερο δε με κίνητρο την αναζήτηση ειρήνης στον Ειρηνικό και στην Νοτιοανατολική Ασία. Αντιθέτως η Ουάσιγκτον επιδιώκει να προωθήσει τον σιωνιστικό ιμπεριαλισμό στην περιοχή και να ενισχύσει την θέση της εις βάρος των αντιπάλων της Κίνα και Ρωσία, καθώς και των δυνητικών της ανταγωνιστών όπως η Ινδία και οι Φιλιππίνες. Έτσι η παντελώς αόριστη συμφωνία της Σιγκαπούρης, μια αοριστία που βολεύει και τις δυο πλευρές, μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο εντός του παγκόσμιου πλαισίου στο οποίο κινείται ο σιωνιστικός ιμπεριαλισμός, τουτέστιν στην πορεία κλιμάκωσης που έχει χαράξει κατά της Ρωσίας και Κίνας.

Σε πρόσφατες αναλύσεις μας είχαμε τονίσει ότι ο βορειοκορεάτης ηγέτης δεν πρόκειται να βαδίσει στα χνάρια του Καντάφι και Σαντάμ. Ο Κιμ Γιόνγκ Ουν πήρε από την συνάντηση της Σιγκαπούρης αυτό που ήθελε, τουτέστιν την άρση των κυρώσεων που ουσιαστικά φτωχοποιούν την χώρα του. Παρ’ ότι ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι οι κυρώσεις θα αρθούν σταδιακά μόνο εάν η Πιονγκγιάνγκ πραγματοποιήσει επαληθεύσιμα βήματα προς την αποπυρηνικοποίηση, όμως το μέτωπο των κυρώσεων ήδη άρχισε να θρυμματίζεται. Η Κίνα η οποία αντιπροσωπεύει το 90% το εμπορίου της Βόρειας Κορέας ήδη άρχισε να χαλαρώνει τα μέτρα των κυρώσεων, είναι βέβαιο ότι το ίδιο θα πράξει και η Ρωσία.

Για τον Κιμ η συνάντηση είναι μια μεγάλη επιτυχία. Ξαφνικά αναβαθμίζεται σε παγκόσμιο πολιτικό πρόσωπο, ενώ έως τώρα ήταν ο παρίας δικτάτορας ενός εγκληματικού κράτους. Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της συνάντησης, το οποίο σας αναλύσαμε ανωτέρω, το γεγονός της ίδιας της συνόδου κορυφής είναι μια πρωτοφανής νίκη για τον σταλινικό ηγέτη, καθώς ανατιμάται ως ισότιμος παίκτης μιας μεγάλης δύναμης. Ο απομονωμένος, αιμοδιψής δικτάτορας μετατρέπεται σε έναν ειρηνικό, συμπαθητικό πολιτικό ο οποίος γίνεται κομιστής ειρήνης. Το αν το κόμιστρο είναι η αποπυρηνικοποίηση  μένει να αποδειχθεί, καθώς ο Κιμ ανεξάρτητα με το τι έχει συμφωνήσει κατανοεί ότι το έστω ασήμαντο πυρηνικό του οπλοστάσιο είναι η μόνη ασφάλεια ζωής έναντι της πολεμικής επιθετικότητας των ΗΠΑ.

Από την πλευρά του Τραμπ το κίνητρο για την συνάντηση της Σιγκαπούρης ήταν η επιθυμία του να μετατοπίσει τα γεγονότα από το εσωτερικό των ΗΠΑ και τα πολλαπλά σκάνδαλα που του προσάπτουν. Γνωρίζει ότι ακόμη και η προσποίηση μιας «ειρηνικής λύσης» για το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, καθώς και η συνδεδεμένη με αυτή την λύση  επιστροφή των αμερικανικών στρατευμάτων στην πατρώα γη χτυπά ευαίσθητες χορδές στον αμερικανικό λαό. Όμως η συλλογιστική των κορυφαίων συμβούλων του και του σιωνιστικού παρακράτους της Ουάσιγκτον ουδόλως έχει μεταλλαχθεί. Παραμένει η ίδια, τουτέστιν ο πόλεμος είναι η μόνη λύση για την αντιμετώπιση της βαθιάς κρίσης του σιωνιστικού καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού.

Γ. Λιναρδής