Η ρωσική στρατηγική έναντι του υβριδικού πολέμου του ΝΑΤΟ

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019 - 08:42

Στον σύγχρονο πολεμικό σχεδιασμό σημαντικό ρόλο παίζουν οι «υβριδικές» συνιστώσες αυτού. Ο υβριδικός πόλεμος ορίζεται ως μορφή επίθεσης που επιτυγχάνει την επίδραση της χρησιμοποιώντας ένα σύνολο από εργαλεία, ένα εκ των οποίων είναι το στρατιωτικό. Δεν χρησιμοποιεί δηλαδή ένα συγκεκριμένο εργαλείο για να επιτύχει τον σκοπό του. Ο υβριδικός πόλεμος ορίζεται ως ένα μείγμα από βίαια και μη βίαια εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούνται στην σύγκρουση, σύγκρουση η οποία μπορεί να εξασκείται από κρατικούς αλλά και μη κρατικούς φορείς. Όσο πιο καλά συντονιστούν τα εργαλεία του υβριδικού πολέμου στο σύνολο τους, τόσο πιο επιτυχές θα είναι το αποτέλεσμα της σύγκρουσης.

Ο λεγόμενος υβριδικός πόλεμος ή οι υβριδικές απειλές μπήκαν στο λεξιλόγιο ασφαλείας και άμυνας από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αντιπροσωπεύουν μια νέα κατηγορία συγκρούσεων. Ο υβριδικός πόλεμος μπορεί να στοχεύει σε ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών και πολιτικών στόχων, συμπεριλαμβανομένου του πληθυσμού του αντιπάλου, και έχει ως σκοπό την αποδυνάμωση της υπερασπιστικής ισχύος του αντιπάλου και της επιρροής του. Ο υβριδικός πόλεμος είναι ειδικά σχεδιασμένος για συγκεκριμένο θέατρο πολέμου και είναι προσαρμοσμένος για συγκεκριμένο αντίπαλο.

Αυτή η νέα τακτική πολέμου, τουτέστιν η χρήση μη στρατιωτικών μέσων για την επίτευξη στρατηγικών στόχων, ήταν μια δυτική εφεύρεση που μαγειρεύτηκε στην Ουάσιγκτον στα γνωστά χαλκεία των Σιωνιστών, παράδειγμα χαρακτηριστικό η «αραβική άνοιξη» στην ζώνη ΜΕΝΑ (Μέση Ανατολή Βόρεια Αφρική) από το 2010 έως το 2012, της οποίας η υβριδική συνιστώσα ήταν οι καθοδηγούμενες από δυτικές μυστικές υπηρεσίες «εξεγέρσεις» του πληθυσμού και η βίαιη καταστολή αυτών των εξεγέρσεων από ελεύθερους σκοπευτές-πράκτορες των ιδίων μυστικών υπηρεσιών. Θυμίζουμε ότι στο εγχειρίδιο πολεμικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ ο υβριδικός πόλεμος επεξηγείται ως εξής: «Ο διαφοροποιημένος και δυναμικός ενιαίος συνδυασμός ενόπλων δυνάμεων, ατάκτων δυνάμεων και εγκληματικών στοιχείων με στόχο την επίτευξη επωφελούς αποτελέσματος».

Η Ρωσία το 2014 χρησιμοποίησε υβριδικές τακτικές μάχης για να αντιμετωπίσει τους πραξικοπηματίες του ΝΑΤΟ στο Κίεβο, υβριδικές τακτικές διείσδυσης που βοήθησαν στην ένωση της Κριμαίας με την Ρωσική Ομοσπονδία και στην προώθηση της αυτονομιστικής εξέγερσης των ρωσόφωνων στην περιοχή Ντόνετσκ της Ανατολικής Ουκρανίας.

Οι Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κατανοώντας την σπουδαιότητα των υβριδικών τακτικών στον σύγχρονο πόλεμο, αξιολογώντας ότι το ΝΑΤΟ είναι ο επιτιθέμενος και ο πιθανός εχθρός αφού αναπτύσσει δυνάμεις στα δυτικά ρωσικά σύνορα, προετοιμάζονται για το πολεμικό μέτωπο χρησιμοποιώντας κυρίως στρατιωτικά μέσα. Οι μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας γνωρίζουν ότι η Δύση μέσω υβριδικών τακτικών θα θελήσει να προκαλέσει μαζικές δημόσιες διαμαρτυρίες και αποκαλούμενες «χρωματιστές επαναστάσεις» για να υπονομεύσει και να ανατρέψει μη αρεστά καθεστώτα. Το αμερικανικό Πεντάγωνο ετοιμάζει μια νέα υβριδική στρατηγική με την κωδική ονομασία «Δούρειος Ίππος», ήδη μέρος αυτής της στρατηγικής εφαρμόζεται στην Βενεζουέλα για να ανατραπεί ο Μαδούρο.

Η απάντηση της Ρωσίας σε αυτές τις απειλές της Δύσης, σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις (4 Μαρτίου) του αρχηγού των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων και αναπληρωτή υπουργού Άμυνας Βαλέρι Γκερασίμοφ, θα είναι η επιλογή χρήσης στρατιωτικών μέσων για την καταστολή τυχόν μελλοντικών εσωτερικών διαμαρτυριών που η Μόσχα θα εκλάβει ως μέρος μιας υβριδικής επιχείρησης υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ ή των ΗΠΑ.

Ο Ρωσικός στρατός το τελευταίο διάστημα έχει αυξήσει την μαχητική του ετοιμότητα και έχει αναπτύξει σχέδια υπεράσπισης αμιγώς στρατιωτικών επιθετικών ενεργειών ή μη στρατιωτικών (υβριδικών). Η βασική ουσία της ρωσικής στρατηγικής, σύμφωνα με τον Γκερασίμοφ, είναι η προετοιμασία για πόλεμο χρησιμοποιώντας κυρίως τις Ένοπλες Δυνάμεις. Υβριδικά μέσα μπορεί να συμβάλλουν στην επίτευξη στρατιωτικών στόχων, να επηρεάσουν την πορεία και τα αποτελέσματα του πολέμου και να διευκολύνουν την χρήση της συμβατικής στρατιωτικής δύναμης. Αλλά για την Ρωσία οι υβριδικές απειλές θα αντιμετωπιστούν με «στρατηγική ενεργούς άμυνας», στην οποία τον πρώτο λόγο έχει η στρατιωτική εξουδετέρωση της απειλής.

Γ. Λιναρδής