Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ερευνά για τυχόν τελετουργική δολοφονία του Τσάρου Νικολάου και της οικογένειάς του

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017 - 10:44

Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ερευνά για τυχόν τελετουργική δολοφονία του Τσάρου Νικολάου και της οικογένειάς του

Μια είδηση που διαβάσαμε στην «Καθημερινή» έχει ιδιαίτερο ιστορικό (και όχι μόνον) ενδιαφέρον. Συγκεκριμένα, κάτω από τον τίτλο «Έρευνα για τον θάνατο του Νικολάου Β’ και της οικογένειάς του», διαβάζουμε τα εξής:

«Επιτροπή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας πρόκειται να εξετάσει τη δολοφονία της τσαρικής οικογένειας το 1918, υποστηρίζοντας ότι αναζητεί να μάθει αν επρόκειτο περί τελετουργικής δολοφονίας, μια εικασία που προκάλεσε την μήνιν των εβραϊκών οργανώσεων.

Ο πατέρας Τύχων Σεβκούνοφ, ο οποίος είναι επικεφαλής της επιτροπής, δήλωσε μετά τη συνάντηση της Δευτέρας ότι αρκετά μέλη της επιτροπής, δεν έχουν καμιά αμφιβολία ότι η δολοφονία των μελών της τσαρικής οικογένειας ήταν τελετουργική. Εκπρόσωπος της κρατικής εισαγγελίας της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι το θέμα θα ερευνηθεί. Ο ραβίνος Μπορούχ Γκορίν, εκπρόσωπος Τύπου της Ομοσπονδίας Ιουδαϊκών Κοινοτήτων, την Τρίτη, εξέφρασε την ανησυχία του για τους ισχυρισμούς, που, όπως εξηγεί, αποτελούν μέλος της αντιεβραϊκής προπαγάνδας, ανέφερε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ.

Ο Νικόλαος Β’ και η οικογένειά του εκτελέστηκαν από απόσπασμα των μπολσεβίκων τον Ιούλιο του 1918. Η ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τους έκανε αγίους το 2000. Ο Νικόλαος Β’ της Ρωσίας υπήρξε ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ρωσίας, βασιλιάς της Πολωνίας και μεγάλος δούκας της Φινλανδίας. Κυβέρνησε από το 1894 μέχρι την αναγκαστική παραίτησή του από τον θρόνο το 1917. Η εκτέλεση της αυτοκρατορικής οικογένειας έλαβε χώρα όταν μονάδες της Λεγεώνας της Τσεχοσλοβακίας, υποχωρώντας από τα ρωσικά εδάφη, πλησίασαν το Εκατερίνενμπουργκ. Φοβούμενοι ότι η Λεγεώνα θα καταλάμβανε την πόλη και θα απελευθέρωνε τον Νικόλαο, οι φύλακες της αυτοκρατορικής οικογένειας στράφηκαν στη λύση της άμεσης εξόντωσής της, λέγοντας πως “δεν υπάρχει επιστροφή”.

Το τηλεγράφημα που έδινε την εντολή εκ μέρους του Ανωτάτου Σοβιέτ στη Μόσχα υπεγράφη από τον Γιάκοβ Σβερντλόφ, του οποίου το όνομα πήρε η πόλη. Ο Νικόλαος Β’ ήταν ο πρώτος που πέθανε. Εκτελέστηκε με πολλαπλές σφαίρες στο κεφάλι και στο στήθος. Τελευταίες πέθαναν οι κόρες, καθώς τα διαμάντια που φορούσαν μέσα στα ρούχα τους εμπόδιζαν τις σφαίρες να διαπεράσουν το σώμα. Έτσι τις λόγχισαν με ξίφος. Τα σώματα του Νικολάου Β’ και της οικογένειάς του, αφού πρώτα ποτίστηκαν σε οξύ και κάηκαν για καιρό πιστευόταν ότι είχαν ταφεί κάτω από ένα ναρκοπέδιο σε μια τοποθεσία που λέγεται “Τα Τέσσερα Αδέλφια”. Αυτό πράγματι ίσχυε για τη νύχτα της εκτέλεσης. Το επόμενο πρωί τα σώματα απομακρύνθηκαν και αποφασίστηκε να τα κρύψουν αλλού. Όταν το όχημα που κουβαλούσε τα πτώματα χάλασε, στον δρόμο για την επόμενη τοποθεσία άλλαξαν τα πλάνα και τα περισσότερα θάφτηκαν σε ένα μυστικό και σφραγισμένο σημείο στην οδό Κοπτιάκι, έναν εγκαταλελειμμένο χωμάτινο δρόμο 24 χιλιόμετρα βόρεια του Εκατερίνενμπουργκ. Τα υπολείμματα της οικογένειας και των ακολούθων τους με εξαίρεση δύο παιδιών βρέθηκαν το 1991.

Η ρωσική κυβέρνηση τους ξέθαψε και έκανε μια κρατική τελετή κηδείας. Μια τελετή χριστιανικής ταφής πραγματοποιήθηκε το 1998, 80 χρόνια μετά την εκτέλεσή τους».

Το μόνο σχόλιο που θα κάνουμε έχει να κάνει με το ότι οι εκπρόσωποι των εβραϊκών οργανώσεων θα μπορούσαν κάλλιστα να διαχωρίσουν την θέση τους από την δολοφονική ενέργεια εναντίον του Τσάρου Νικολάου και της οικογένειάς του, λέγοντας ότι δεν είναι δυνατόν να ευθύνεται όλη η εβραϊκή κοινότητα για τα εγκλήματα των Λένιν και Τρότσκυ σε βάρος ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Αντί αυτού, θεωρούν ως «αντιεβραϊκή προπαγάνδα» την έρευνα για το αν είχε τελετουργικά στοιχεία η δολοφονία των μελών της τσαρικής οικογένειας με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για ενδεχόμενη υπεράσπιση των δολοφόνων τους.

Κάποτε θα πρέπει να αντιληφθούν ότι η έρευνα για ιστορικά στοιχεία του παρελθόντος δεν μπορεί να είναι ούτε μονόπλευρη ούτε να αποκλείει τον καθένα από τις οποιεσδήποτε τυχόν ευθύνες του. Όχι τίποτα άλλο, αλλά παίρνουν και στον λαιμό τους όλους εκείνους τους εβραίους που δεν έχουν καμία διάθεση να απολογηθούν για τα εγκλήματα της κομμουνιστικής περιόδου που διέπραξαν άτομα εβραϊκής καταγωγής ή βλέπουν με αποτροπιασμό την ρατσιστική πολιτική του ισραηλινού κράτους σε βάρος των παλαιστινίων.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ