Η κατάρρευση των σχέσεων Τουρκίας - Δύσης επιδρά στην τουρκική οικονομία

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018 - 11:11

Η κατάρρευση των σχέσεων Τουρκίας - Δύσης επιδρά στην τουρκική οικονομία

Καθώς οι σχέσεις της Τουρκίας με την αυτοαποκαλούμενη Δύση καταρρέουν, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί μέτρα οικονομικών κυρώσεων για να αναγκάσει την Άγκυρα να επανέλθει στον «σωστό δρόμο» και στις απαιτήσεις του σιωνιστικού ιμπεριαλισμού, ιδιαίτερα όσον αφορά την εξωτερική και αμυντική πολιτική. Ο Ερντογάν όντας αντιμέτωπος με τον στραγγαλισμό της τουρκικής οικονομίας συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Πούτιν και συμφώνησαν την περαιτέρω ανάπτυξη «αμοιβαίας και επωφελούς συνεργασίας μεταξύ των δυο χωρών», συμπεριλαμβανομένων κοινών στρατηγικών έργων στον ενεργειακό και αμυντικό τομέα.

Είναι προφανές ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιώντας οικονομικά όπλα προσπαθεί να επαναφέρει το τουρκικό καθεστώς στο μονοπάτι της εξωτερικής της πολιτικής, ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την επιβεβαίωση της γεωστρατηγικής της ηγεμονίας στην Ευρασία, στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου ακυρώθηκε η πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και ενεργοποιήθηκαν οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης. Οι οικονομικές κυρώσεις εναντίον του Ιράν στοχεύουν τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρασίας που είναι η Ρωσία και η Κίνα και συνεπακόλουθα φέρνουν σε ανοικτή σύγκρουση την Ουάσιγκτον με την Άγκυρα, η οποία το τελευταίο διάστημα απομακρύνεται εμφανώς από την Δύση.

Η πορεία της Τουρκίας προς στενότερες σχέσεις με την Ρωσία και την Κίνα, εν μέσω αυξανομένων συγκρούσεων με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, είναι θεμελιωδώς απαράδεκτη από την νομενκλατούρα της Ατλαντικής Συμμαχίας και ιδιαίτερα από το σιωνιστικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον. Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα των Financial Times της 8ης Αυγούστου που αναφέρει ότι «η Τουρκία επιστρέφει στην Ευρασία, με την Ρωσία και την Κίνα να επωφελούνται εις βάρος της Αμερικής και της Ευρώπης». Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι «η Τουρκία είναι το τρίτο σκέλος ενός νέου τριπόδου ισχύος στην Μέση Ανατολή, που συμπεριλαμβάνει το Ιράν και την Ρωσία. Μόνο με την παρέμβαση της Ρωσίας οι Τούρκοι θα μπορούσαν να σταματήσουν τις κουρδικές δυνάμεις να ενώσουν τα εδάφη τους σε μια αυτοδιοικούμενη οντότητα που θα συνδέεται με την αναζωπυρούμενη κουρδική εξέγερση στην Τουρκία». Η Άγκυρα είναι υποχρεωμένη να συνεργαστεί με την Ρωσία, εφόσον δεν θέλει η επιχείρηση εισβολής των τουρκικών στρατευμάτων στο Αφρίν με την ονομασία «Κλάδος Ελαίας» να καταλήξει σε τραγωδία, μια τραγωδία που ήδη ξεδιπλώνεται με την συμπόρευση Κούρδων και Άσαντ.

Εν κατακλείδι θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι προβλέψεις περί επικείμενης κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας ακροβατούν μεταξύ χονδροειδούς υπερβολής και γραφικότητας. Όπως γραφικότητα και υπερβολή είναι κάποιες αναλύσεις περί «παραμυθιών στην διάρρηξη των αμερικανό-τουρκικών σχέσεων που πλασάρονται από εγχώρια πρακτοράκια». Η διάρρηξη των σχέσεων είναι γεγονός, όπως γεγονός είναι και η μετατόπιση της Άγκυρας προς την Ευρασία, μια μετατόπιση που έχει ξεκινήσει ήδη από εποχής Οζάλ και ισχυροποιείται επί εποχής Ερντογάν.

Γ. Λιναρδής