Η Ελλάς και η Άγρια Δύση

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013 - 07:06

Η Ελλάς και η Άγρια Δύση

Η τρέχουσα πολιτική της Ελλάδος βασίζεται στο δόγμα του "Ανήκομεν εις την Δύση". Εσχάτως όμως η ελληνική πολιτική σκηνή στρέφεται προς την παραδοσιακή Ανατολή που συναντά στο πρόσωπο της σημερινής δυναμικής Τουρκίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ είναι οι δυο πυλώνες πάνω στους οποίους χτίστηκε η πολιτική της Ελλάδος από τον Δεύτερο Μεγάλο Πόλεμο και μετά. Από δε την Μεταπολίτευση και ως τις μέρες μας ο προσανατολισμός της ελληνικής πολιτικής όπως εκφράστηκε από τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο είναι σαφώς Δυτικός. Οι παρασπονδίες του Παπανδρέου πατρός, με τις αναπτυσσόμενες χώρες και την Παλαιστίνη καθησύχασαν τις ενοχές του πασοκικού συρφετού ο οποίος οσονούπω θα βυθιζόταν στην χλιδή που ζαχάρωνε στα χρόνια της ηρωικής αυτοεξορίας στο Παρίσι, το Βερολίνο και τη Ρώμη.

Στο δόγμα της Δύσης η Ελλάδα προσέφερε προθύμως τα πάντα. Από τα ηρωικά νιάτα της σε πολέμους που δεν την αφορούσαν, δεν έγιναν γι’ αυτήν, και από τους οποίους αν και με το μέρος των νικητών βγήκε ηττημένη, αφήνοντας πίσω προαιώνιες ελληνικές γαίες όπως η γη της Βορείου , για χάρη της συμμαχίας, μέχρι την οικονομική της ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια του λαού της. Η ίδια συμμαχία με τους εγχώριους συνεργάτες της παίζει στην Ελλάδα το απόλυτο παιχνίδι εικονικής οικονομίας στο όνομα μιας κενής περιεχομένου Ευρωπαϊκής πολιτικής, και στο όνομα ενός Δυτικού κόσμου του οποίου η ηγεσία απερίφραστα την λοιδορεί.

Η νέα Ελληνική πολιτική οφείλει να αμφισβητήσει κατ’ αρχήν και εν συνεχεία να απαγκιστρωθεί από την ψευδή αλληλεγγύη της Ευρώπης των τραπεζιτών. Οφείλει στην Ιστορία της Ελλάδος και το μέλλον του Λαού να επιτρέψει στους βαρβάρους του Φαρ Ουέστ να αλληλοφαγωθούν στις εφιαλτικές τους μητροπόλεις αλλά να μην την κατασπαράξουν στο μεταξύ τους παιχνίδι εξουσίας. Οι λαοί του Ευρωπαϊκού Νότου αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, αλλά παραδόξως η Ελληνική πολιτική ηγεσία δεν αξιοποιεί τον προφανή άξονα συνεργασίας. Η χειραγώγηση βρίσκεται στο χέρι της Ελλάδος.

Η νομιμοφροσύνη προς την Δύση η οποία εμφανίζεται ως το sine qua non της Ελληνικής πολιτικής είναι μια εφεύρεση των υπαλλήλων της Άγριας Δύσης, των Γερμανόφιλων και Αμερικανόφιλων που κυβέρνησαν και κυβερνούν την πατρίδα μας.

Η Δύση δεν είναι ο Θεός, δεν είναι η Σημαία στην οποία υποσχεθήκαμε πίστη. Είναι μια σύμβαση όπως δεκάδες συμβάσεις που ήλθαν και παρήλθαν τον περασμένο αιώνα, όπως γνωρίζει κάθε μαθητής Γυμνασίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αφορά την οικονομική συνεργασία ελεύθερων κρατών . Αν δεν εξυπηρετεί πλέον τα συμφέροντα της Ελλάδος, η εθελούσια απομάκρυνση της Ελλάδος δεν είναι η πτώση από τον Παράδεισο. Οι αγκυλώσεις και οι δογματισμοί βοηθούν μόνον την παραμονή στην εξουσία αυτών που είναι υπεύθυνοι για την ταλαιπωρία, την δυστυχία και την εξόντωση του Ελληνικού λαού, το ξεπούλημα του Εθνικού μας πλούτου και την καταπάτηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων ενός ελεύθερου κράτους.

Η Ιστορία δείχνει ότι ο ιστορικός χώρος επιβολής της Ελλάδος είναι η αιγιακή λεκάνη. Εκεί οφείλει να εστιάσει την προσπάθειά της η ελληνική πολιτική.

Η ΟΧΙΑ