Η βίαιη καταστολή των Ιδεών και της Αλήθειας

Τρίτη, 12 Μαΐου 2015 - 07:27

Η βίαιη καταστολή των Ιδεών και της Αλήθειας

«Η απεριόριστη ανοχή οδηγεί στην εξαφάνιση της ανοχής. Αν επεκτείνουμε απεριόριστη ανοχή ακόμα και σε αυτούς που δεν είναι ανεκτικοί, αν δεν είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε την κοινωνία της ανοχής έφοδο των μη ανεκτικών, τότε οι ανεκτικοί θα καταστραφούν και η ανοχή μαζί τους. Με αυτή την δήλωση δεν υπονοώ, παραδείγματος χάριν, ότι θα πρέπει πάντα να καταπιέζουμε την εκφορά μη ανεκτικών φιλοσοφιών. Όσο μπορούμε να τις αντιμετωπίζουμε με λογικά επιχειρήματα και να τις κρατάμε υπό έλεγχο στην κοινή γνώμη, τότε η καταστολή θα ήταν σίγουρα μη ενδεδειγμένη επιλογή. Αλλά πρέπει να διεκδικήσουμε το δικαίωμα να τους καταστείλουμε ακόμα και με την βία αν χρειαστεί.»

Τάδε έφη ο Ιουδαίος φιλόσοφος και μέντορας του Τζορτζ Σόρος, Καρλ Πόππερ, στον πρώτο τόμο του βιβλίου του «Η ανοικτή κοινωνία και οι εχθροί της», το οποίο εξεδόθη το 1945, δηλαδή πριν 70 χρόνια.

Αλήθεια, πόσο προφητικός ακούγεται σήμερα. 20 μήνες μετά την έναρξη της σκευωρίας εναντίον της Χρυσής Αυγής, ο Ιουδαίος φιλόσοφος όταν επικαλείται το «δικαίωμα» της μέσω της βίας καταστολής των ιδεών, που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν με λογικά επιχειρήματα οι ταγοί της παγκοσμιοποίησης.

Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν τρία χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας της Χρυσής Αυγής, εκ των οποίων σχεδόν τα δύο είναι «δια πυρός και σιδήρου», κυριολεκτικώς, αφού σε αυτό το διάστημα βιώσαμε την δολοφονία των αδερφών μας, Γιώργου Φουντούλη και Μανώλη Καπελώνη, και την επί μακρών φυλάκιση του Αρχηγού και των Βουλευτών του Κινήματος. Αξίζει σε αυτό το σημείο να μνημονεύσουμε ότι βρίσκονται ακόμα στις φυλακές Κορυδαλλού οι Συναγωνιστές Γ. Γερμενής, Π. Ηλιόπουλος, Η. Κασιδιάρης και Ν. Κούζηλος, οπότε ας μην έχει κανείς αυταπάτες ότι το καθεστώς έχει αλλάξει, έστω και κατ’ ελάχιστο, την τακτική του εναντίον του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών.

Στο μεσοδιάστημα μεταξύ της έναρξης της κοινοβουλευτικής μας παρουσίας και της έναρξης της σκευωρίας, το σύστημα ουσιαστικά επιβεβαίωσε την προϋπόθεση του Πόππερ. Αντιλήφθηκε, δηλαδή, ότι η Χρυσή Αυγή είναι ένα Κίνημα που δεν έχει την πρόθεση να ανεχτεί την καταστροφή της Πατρίδας και την φτωχοποίηση του Ελληνικού Λαού. Αντιλήφθηκε, επίσης, πως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό με «λογικά επιχειρήματα».

Τι επιχειρήματα μπορεί, άραγε, να αντιτάξει κανείς σε ένα Κίνημα που απαρέγκλιτα μιλάει για Πατρίδα, Λαό και Ελευθερία; Που απαιτεί Κάθαρση του πολιτικού, κοινωνικού και επιχειρηματικού βίου της χώρας από τα λαμόγια και τους απατεώνες; Προφανώς κανένα πέραν των συνήθων κατηγοριών περί «λαϊκισμού», «φασισμού», «ναζισμού» και άλλων πολλών φαιδρών που δεν αξίζουν να αναφερθούν.

Η Χρυσή Αυγή στα χρόνια της κοινοβουλευτικής της παρουσίας αποκάλυψε τον βουλευτικό μισθό, το αφορολόγητο των βουλευτών, κατέθεσε προτάσεις νόμου για την περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης στα κόμματα, για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ, έφερε ενώπιον της Δικαιοσύνης ακράδαντα στοιχεία για σκάνδαλα εκατοντάδων εκατομμυρίων και είπε τους πράκτορες, τους απατεώνες και τους κλέφτες με το όνομά τους.

Όσον γνωστόν έναντι της Αλήθειας κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να ευσταθεί και έτσι επιστρατεύτηκαν τα φερέφωνα της πληρωμένης δημοσιογραφίας για να λασπολογήσουν το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους στενά ιδιωτικά συμφέροντα. Και όταν τα ψέμματα συσσωρεύτηκαν, επιστρατεύτηκαν οι επίορκοι δικαστικοί για να τα μετασχηματίσουν σε μία δικογραφία τερατούργημα, που παρά την έλλειψη στοιχείων οδήγησε στην προφυλάκιση δεκάδων Συναγωνιστών, επί τη βάσει ότι ο ανακριτής δεν οφείλει να δικαιολογεί την απόφασή του, αλλά απλώς την εκδίδει.

Ενδεικτικό της σύμπνοιας όλων των πολιτικών απατεώνων στην αντισυνταγματική απόπειρα καταστολής της πολιτικής δράσεως της Χρυσής Αυγής, ότι παρότι εμφανίστηκαν αδιάψευστα ντοκουμέντα, που αποδείκνυαν της απευθείας εντολές του Σαμαρά προς δικαστές, ουδέποτε κανείς εξέτασε το περιεχόμενο των αποκαλύψεων, περιορίζοντας εντέχνως τις συζητήσεις σε ήσσονος σημασίας υπολεπτομέρειες.

Όπως, όμως, φάνηκε στα δύο, σχεδόν, χρόνια της πολιτικής σκευωρίας, η θεωρία του Πόππερ, στηριζόμενη σε μία λογική αντίφαση είναι πρακτικώς ανεφάρμοστη. Η Αλήθεια δεν καταστέλλεται, ούτε με τη βία, ούτε με τον ολοκληρωτικό έλεγχο των ΜΜΕ. Έτσι και η Χρυσή Αυγή παρά τις διώξεις, τις δολοφονίες και την κρουνηδόν εκτόξευση λάσπης εναντίον του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, συνεχίζει τον πολιτικό της αγώνα, διαρκώς διογκούμενη και ουχί απλώς συντηρούμενη. Ας γνωρίζουν, λοιπόν, μιας και η πολεμική τους συνεχίζεται απρόσκοπτα σε κάθε ευκαιρία ότι η Χρυσή Αυγή δεν λυγίζει και θα συνεχίσει τον Αγώνα της για Πατρίδα, Πίστη, Ελευθερία μέχρι την τελική Νίκη!

Κώστας Αλεξανδράκης