Παραπλανημένοι (Από ποιον άραγε;)

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012 - 15:24

Παραπλανημένοι (Από ποιον άραγε;)

Ο άναξ ού το μαντείον εστί το εν Δελφοίς
ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει
Ηράκλειτος

 

Πολύς λόγος γίνεται στα ελλαδικά και τα διεθνή ΜΜΕ περί της άγνοιας των πολιτών που ψήφισαν «Χρυσή Αυγή» παραπλανημένοι για το πραγματικό της πρόσωπο, που σύμφωνα με αυτά είναι φασιστικό, ναζιστικό, εγκληματικό, απεχθές, απωθητικό και απορριπτέο. Η «Χρυσή Αυγή», όπως η ίδια ισχυρίζεται, ασπάζεται την ιδεολογία του εθνοκοινωνισμού και διατείνεται ανοικτά ότι μία εθνικιστική διακυβέρνηση θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση η οποία κατ’ αυτήν αποτελεί την απόληξη μιας μακράς εθνοφυλετικής διάβρωσης, ενώ αντικρούει τα περί φασισμού και ναζισμού με το (όντως ισχυρό) επιχείρημα της αντίστασης που προέβαλε το εθνικιστικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά κατά των δυνάμεων του ιταλικού φασισμού (Αλβανικό έπος του ’40) και του γερμανικού ναζισμού (οχυρά Ρούπελ της γραμμής Μεταξά). Παράλληλα δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να υπενθυμίζει ότι η συγκρουσιακή της πορεία είναι αποτέλεσμα της ανυπαρξίας του κράτους εκεί όπου τοπικά και χρονικά έπρεπε να υπάρχει για να υπερασπισθεί και να φροντίσει τους πολίτες του. Ως εκ τούτου η απήχηση την οποία έχει σε χειμαζόμενα κοινωνικά στρώματα από την εγκληματικότητα και την ανεργία που συνοδεύουν τον κατακλυσμό της χώρας από τους λαθρομετανάστες, δεν θα έπρεπε να ξενίζει τους παροικούντες στα ΜΜΕ. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν ο φόβος της παντελούς κατάρρευσης της εννόμου τάξεως στρέφει μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε αναζήτηση οργανωμένων εναλλακτικών μορφών αυτοπροστασίας για την διασφάλιση της επιβίωσής του και ουδείς μπορεί να ψέξει τους αγωνιούντες πολίτες για την έλλειψη διάθεσης να επιδοθούν στην πολυτέλεια της πολιτικής κριτικής ιδεολογιών του μεσοπολέμου.

Ούτως ή άλλως οι εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 θα καταδείξουν αν οι πολίτες που ψήφισαν «Χρυσή Αυγή» την 6η Μαΐου 2012 υπήρξαν όντως παραπλανημένοι ή το έπραξαν ασπαζόμενοι ενσυνείδητα, αν όχι την ιδεολογία της, τις αρχές της, τον ακτιβισμό της, και τις πράξεις της.

Πάντως η ενδεχόμενη είσοδός της στη Βουλή δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από τα ΜΜΕ ως υπέρμετρη απειλή κατά της «δημοκρατίας», δεδομένου ότι παρόμοιες απόψεις περί ανατροπής του υπάρχοντος αστικού καθεστώτος έχουν κατ’ επανάληψη εκφραστεί, υπό το πρίσμα μιας αριστερόστροφης πολιτικής οπτικής, τόσο από το ΚΚΕ όσο και από τα λοιπά κομμουνιστικά γκρουπούσκουλα τα οποία αποτελούν κάποιες από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, κόμματα που ψηφίζονται από σωρεία (παραπλανημένων και αυτών;) πολιτών, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει κινδυνεύσει η «δημοκρατία» μας.

Το πρόβλημά μας δεν είναι η αστική «δημοκρατία» μας αλλά η κατάντια της, όπως και η κατάντια των συστημικών ΜΜΕ τα οποία συνέβαλαν με τον τρόπο τους στον ευτελισμό της χώρας μας τον οποίο όλοι βιώνουμε. Και που οφείλουμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο και τις δικές του επιλογές, να την βοηθήσουμε να αναταχθεί, πριν να είναι όντως αργά.

Χρίστος  Γούδης
(Λαϊκός  Παρατηρητής)