Επιστολή αναγνώστη: Περί του εκλογικού αποτελέσματος

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012 - 11:36

Επιστολή αναγνώστη: Περί του εκλογικού αποτελέσματος

Και ξημέρωσε επιτέλους η μέρα που όλος ο Ελληνικός λαός περίμενε αγωνιωδώς. Οι αντιδράσεις ποίκιλλες, η αβεβαιότητα σίγουρη και η οργή περιέργως κατευνασμένη.
Κυκλοφορώντας και ακούγοντας διάφορες απόψεις φαίνεται ξεκάθαρα ότι τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου προκάλεσαν διφορούμενες σκέψεις απ’ τους απανταχού ψηφοφόρους. Είναι εύκολο να αποφανθεί κανείς ότι το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας έχει αλλάξει ριζικά. Παρατηρούμε δραματικές αποκλίσεις στα ποσοστά των διάφορων κομμάτων σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ο δικομματισμός κατατροπώθηκε, αριστερά κόμματα έμειναν στο περιθώριο και φυσικά είχαμε την εξωπραγματική άνοδο του Λαικού μας Συνδέσμου, της Χρυσής Αυγής.

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για την διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού. Ακούμε ότι ο λαός ψήφισε με γνώμονα είτε τον φόβο, είτε την αγανάκτηση ή ακόμα και την αποχαύνωση, η οποία προέκυψε από τον προπαγανδιστικό χαρακτήρα των προεκλογικών εκστρατειών των «μεγάλων»(!!!) κομμάτων. Οι ψήφοι διαμοιράστηκαν, ανούσια κόμματα, χωρίς λόγο ύπαρξης έμειναν εκτός Βουλής και οι συζητήσεις για συνεργασίες έχουν αρχίσει να πλανούνται στον αέρα από πριν ακόμα ολοκληρωθεί η καταμέτρηση των ψήφων. Τα σενάρια για την κυβέρνηση πολλά, η αποτελεσματικότητά τους άγνωστη και θα μπορούσε και κάποιος να πει ανύπαρκτη. Ήταν τελικά η ανάγκη του λαού για αλλαγή και ο τρόμος για το μέλλον της Ελλάδας μας που μας οδήγησε εδώ ή η πίστη πως όλα θα φτιάξουν με την ψήφο μας;

Η προσωπική μου άποψη είναι πως οι Έλληνες και οι Ελληνίδες διχάστηκαν αρκετά και αυτό φάνηκε με τα τελικά αποτελέσματα, όμως εν τέλει τίποτα δεν έχει διαφοροποιηθεί στην κορυφή της γνωστής άγνωστης “τροφικής αλυσίδας”. Οι ίδιοι που μας ήλεγχαν πριν, οι ίδιοι μας ελέγχουν και τώρα. Όποιος και αν έβγαινε, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, θα κατάφερναν να σχεδιάζουν την δική τους κυριαρχική στρατηγική και να μας την παρουσιάσουν σαν την σωτήρια λύση του Ελληνικού Έθνους. Ξεχνάνε όμως ότι τώρα έχουμε έναν άσσο στο μανίκι, μια δική μας, ολοδική μας δύναμη που μας ενώνει, την Χρυσή Αυγή.

Κάποιοι λένε ότι ήταν αναμενόμενο να στραφούμε στα άκρα και ότι θα έρθει ο καιρός που θα μετανιώσουμε. Και εγώ τους απαντώ, Όχι, δεν θα μετανιώσουμε. Δεν ήταν ούτε απόφαση εν βρασμώ ψυχής, ούτε μόδα η επιλογή μας να ψηφίσουμε την Χρυσή Αυγή. Την ψηφίσαμε και θα την υποστηρίζουμε για μια ζωή. Αυτά που αναφέρω δεν είναι τυχαίες δικές μου θεωρητικές απόψεις, μιλάω με αποδείξεις, μιλάω για την έκβαση των εκλογών. Η Χρυσή Αυγή ήταν αντικειμενικά, το μόνο κόμμα το οποίο δεν επηρεάστηκε από τον τρομακτική αυξομείωση που υπέστησαν τα υπόλοιπα κόμματα στα ποσοστά τους σε σχέση με τις εκλογές του Μαίου. Δεν μας επηρέασε ούτε ένα χαστουκάκι, ούτε η λασπολογία των ΜΜΕ, ούτε οι ιστορίες τρόμου που διαδίδονταν από αυτί σε αυτί για τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής και για την “αποτρόπαια ναζιστική παράταξη, που θα έπρεπε να ήταν παράνομη” με σκοπό να ρίξουν την ΧΑ στα βάθη των Ταρτάρων.

Ως απάντηση σε όλους αυτούς, η Χρυσή Αυγή ξαναγεννήθηκε σαν άλλος λαμπρός φοίνικας και συνεχίζει να οδεύει μόνο προς τα πάνω. Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι ο Ελληνικός λαός δεν αναζητούσε τόσα χρόνια απλά έναν σωτήρα, αλλά έναν ηγέτη, έναν ηγέτη που θα πάει ενάντια σε κάθε τι ξενόφερτο και ανθελληνικό που αποσκοπεί να μας διαλύσει. Ήταν καιρός πια να εμφανισθούν στην Βουλή άνθρωποι, εθνικιστές που όχι μόνο δεν θα πάνε την χώρα 500 χρόνια πίσω, αλλά θα παλέψουν μέχρι και την τελευταία σταγόνα του ένδοξου ελληνικού αίματός τους για την Πατρίδα μας, ενάντια στους χωρίς ταυτότητα πράκτορες ξένων συμφερόντων. Θα πορεύονται κρατώντας ψηλά την Ελληνική Σημαία και θα μας κάνουν περήφανους με τις πράξεις τους και την ανόθευτη ιδεολογία τους και μετά την κατανομή της εξουσίας. Κάποιοι τους λένε μπράβους, αμόρφωτους, βίαιους και νεοναζί. Εγώ τους λέω απλά αληθινούς Έλληνες και Ελληνίδες, ανέγγιχτους από εξωτερικές επιρροές που αναδεικνύουν με καμάρι την Ελληνική τους ταυτότητα. Υπάρχει κάποιος άλλος πέρα από αυτούς μέσα στο μαγαζάκι που θέλουν να αποκαλούν ακόμα Ελληνική Βουλή, που να έχει ζήσει από κοντά την πραγματικότητα της Ελλάδας μας, μέσα από τους δρόμους; Υπάρχει κάποιος άλλος που να έχει βιώσει καθημερινά την αγανάκτηση και το χάος που επικρατεί στην άλλοτε δοξασμένη πρωτεύουσά μας και κατά συνέπεια και μέσα στις ψυχές μας; Κάποιος άλλος που να νοιάζεται γι’ αυτή την τιμημένη πατρίδα;

Εν κατακλείδι, δεν μπορώ να ξέρω τι θα γίνει από εδώ και στο εξής, όμως για κάποια πράγματα είμαι σίγουρη. ΕΓΩ ψήφισα αντικειμενικά και πατριωτικά. ΕΓΩ κοιμάμαι ήσυχη και χωρίς τύψεις τα βράδια. ΕΓΩ είμαι ανεπηρέαστη από ξεπερασμένες ιδεολογίες και ανύπαρκτα ιδανικά. ΕΓΩ εκτέλεσα το ιερό καθήκον μου. ΕΓΩ στηρίζω την Ελλάδα μου. ΕΓΩ τιμάω το Σπαρτιάτικο αίμα που ρέει στις φλέβες μου… ΕΓΩ και άλλοι 425.979  Έλληνες τασσόμαστε υπέρ του εθνικισμού και δεν μετανιώνουμε ούτε ντρεπόμαστε γι’ αυτό, ό,τι επίθετα και αν μας προσκολλάνε. Αν στις μέρες μας ο εθνικισμός, ο πατριωτισμός θεωρείται αυτόματα και φασισμός, τότε μάλλον κάτι έχουν παρανοήσει οι κατήγοροί μας. Ίσως δεν έχουν διδαχθεί σωστά την ελληνική γλώσσα και τις έννοιες της και θα πρέπει να ξεκινήσουμε εξηγώντας τους τα βασικά, απ’ την αρχή.
Εύχομαι σε όλους τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, στους αντιπροσώπους μου στην Βουλή, στην φωνή μου, καλό ξεκίνημα. Γενναία μου παλικάρια και θαρραλέες συναγωνίστριες, είμαστε μαζί σας σε κάθε καινούργιο βήμα. Είθε κάθε μέρα που ξημερώνει να φέρνει νίκες σαν την σημερινή και να στέλνει στον Καιάδα όλους αυτούς τους ανθέλληνες που ζητάνε να πουλήσουν τα ελληνικά εδάφη μας και να εξαλείψουν το ελληνικό πνεύμα μας. Δεν είμαστε υποχείριά τους πια και δεν μας ελέγχει κανένας παρά μόνο η Ελληνική μας κληρονομιά και φύση. Και αν αυτοί θέλουν να μας αποκαλούν ακραίους, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουν τις δικές τους ακρότητες που θυσιάζουν έναν ολόκληρο λαό και βλέποντας μακροπρόθεσμα, έναν ολόκληρο πλανήτη στον βωμό του χρήματος. Εμπρός λοιπόν στον αγώνα με τα κεφάλια πάντα ψηλά. Γιατί είμαστε Έλληνες και στην ψυχή και στο πάθος… Και σε όποιον δοκιμάσει να μας υποδουλώσει, έχω να του πω “ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ”.

Μετά τιμής

Λ.Μ.