Εμπρός για την νίκη!

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019 - 23:21

Εμπρός για την νίκη!

Άρθρο στην εφημερίδα "Εμπρός"

H πολιτική επέλαση του Λαϊκού συνδέσμου επιχειρήθηκε πολλές φορές να ανακοπεί. Λίγες μόλις μέρες μετά από την εκλογή του, τον Μάιο του 2012, το πολιτικό σύστημα, υποκρινόμενο απροκάλυπτα μια δήθεν μη συμφωνία, την οποία υλοποίησε ένα μήνα μετά,  οδήγησε  την χώρα σε δεύτερες εκλογές τον Ιούνιο. Στο μεσοδιάστημα των δύο εκλογικών αναμετρήσεων,  η προπαγάνδα των ΜΜΕ οργίασε. Ο σκοπός ήταν να μειωθεί η δύναμη της Χρυσής Αυγής.

Ο λαός γύρισε την πλάτη στην προπαγάνδα και ξαναέστειλε τον Νίκο Μιχαλολιάκο και τους πρώτους βουλευτές του στην Βουλή, αν και οι δυσφημιστές και οι εκλογικές καραμπόλες στέρησαν από το κόμμα τρεις βουλευτές. Αυτό δεν εμπόδισε την Χρυσή Αυγή να πρωταγωνιστήσει με διαφόρους τρόπους, άλλοτε χρήσιμους για τον λαό και το ίδιο το Κίνημα, και άλλοτε όχι, στην δημόσια ζωή, διαμορφώνοντας την ατζέντα της συζήτησης, και φέρνοντας στο προσκήνιο θέματα ταμπού όπως η λαθρομετανάστευση και ο εξισλαμισμός της χώρας.

Μέχρι το 2013. Στην εκδήλωση των Ιμίων εκείνης της χρονιάς, κάπου 30.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν με τάξη, αποφασιστικότητα και παλμό. Με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν στο κόμμα διψήφια ποσοστά, γινόταν φανερό ότι η λαϊκή Δεξιά την οποίαν ζητούσαν οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής ήταν ένα από τα  μαζικότερα ρεύματα στην ελληνική κοινωνία. Λανθασμένες εκτιμήσεις, τραγικές συμπτώσεις, παγίδες στις οποίες έπεσαν αφελείς άεργοι που πήραν αέρα τα μυαλά τους και μια πρωτοφανής για τα σύγχρονα χρονικά πολιτική σκευωρία, οδήγησαν τον Σεπτέμβριο του 2013, την ηγεσία της Χρυσής Αυγής αιχμάλωτη του καθεστώτος, στα Κελιά της Τιμής.

Οι τρείς πρώτοι φυλακισμένοι, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, Ιωάννης Λαγός και Χρήστος Παππάς, κράτησαν υψηλό το φρόνημα των συναγωνιστών τους και των υποστηρικτών του κόμματος, και κατάφεραν να κάνουν μαλακότερη την φυλάκιση των υπολοίπων συναγωνιστών τους που έζησαν ο καθένας το προσωπικό του δράμα, όπως ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος που έγινε πατέρας δεύτερη φορά στην φυλακή και των λοιπών συναγωνιστών που είχαν την ευθύνη του εαυτού τους, των οικείων τους αλλά και των ψηφοφόρων του Κινήματος να νοιαστούν. Και τα κατάφεραν.

Εκεί που το πολιτικό κατεστημένο περίμενε πως ο λαός θα εγκατέλειπε την Χρυσή Αυγή τρομαγμένος, η λαϊκή αντίσταση κατέστη ένα πανεθνικό φαινόμενο. Έξω από τον Άρειο Πάγο, εκατοντάδες Εθνικιστές στήριξαν τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής που άλλοτε προφυλακίζονταν καταχειροκροτούμενοι και άλλοτε πήγαιναν στα σπίτια τους με εγγύηση ή με περιοριστικούς όρους. Οι νέοι της Χρυσής Αυγής, δύο νεκροί και δύο σοβαρά τραυματισμένοι, σόκαραν, έθλιψαν, εξόργισαν, αλλά όσοι πίστεψαν στο όραμα μιας ισχυρής Ελλάδας, δεν έκαναν βήμα πίσω.

Στην πλατεία Συντάγματος, ένα μόλις μήνα μετά την δολοφονία στο Νέο Ηράκλειο, 5.000 Εθνικιστές , με παλμό και αποφασιστικότητα, κατέδειξαν την δυναμική του κόμματος εν μέσω διώξεων και δολοφονικών επιθέσεων. Και πάλι η Χρυσή Αυγή στάθηκε όρθια και συμπαγής. Στις Ευρωεκλογές του 2014 με ένα γενναίο άνοιγμα στην κοινωνία και τους ανθρώπους που είχαν την θέληση να στηρίξουν τα πατριωτικά ιδανικά, η Χρυσή Αυγή άγγιξε το 10%, ενώ στον Δήμο Αθηναίων ο Ηλίας Κασιδιάρης έπιασε το 17% . Δεκάδες αυτοδιοικητικοί έδωσαν την μάχη στις τοπικές κοινωνίες και εξελέγησαν, ξεδιπλώνοντας την σημαία της Χρυσής Αυγής σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά.

Η έξοδος του Αρχηγού και των βουλευτών του με την λήξη του χρόνου προφυλακίσεώς τους, αναπτέρωσε τις ελπίδες των υποστηρικτών της. Στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015, η Χρυσή Αυγή διατήρησε τις δυνάμεις της και σταθεροποιήθηκε σε ένα «τσιμεντωμένο» 7%. Μεταξύ των δύο εθνικών εκλογών, η «δίκη της Χρυσής Αυγής» ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2015.

Τέσσερα χρόνια αργότερα,  με μια σχετική πολιτική νηνεμία, η πτώση στο 4,88% οφείλει να προβληματίσει για το τι πήγε στραβά. Εκείνο που δεν μας επιτρέπει είναι να παραμείνει το κόμμα στο πάτωμα, κοιτάζοντας την καρδάρα με το χυμένο γάλα. Όλα είναι στα χέρια των αγνών Ελλήνων πατριωτών, οι οποίοι για άλλη μια φορά, σε τούτη την κρίσιμη εθνική αναμέτρηση θα σηκώσουν το εθνικιστικό κίνημα και πάλι ψηλά. Γιατί μπορεί να πέσεις, αλλά επιβάλλεται να σηκωθείς!