Είδε «αλυτρωτισμό» και θορυβήθηκε ο Βούτσης για την πρόταση ψήφου και εκλογής βουλευτή από την Βόρειο Ήπειρο - ΒΙΝΤΕΟ

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019 - 21:25

Χαρακτηριστικός ο φοβικός τρόπος αντιμετώπισης των κυβερνήσεων της Μεταπολεμικής Ελλάδος σχετικά με τα εθνικά μας θέματα και τα εθνικά μας δίκαια. Θα μπορούσαμε να ανατρέξουμε κάλλιστα στις πολιτικές του Κωνσταντίνου Καραμανλή του Πρεσβυτέρου, ιδρυτού του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας,  αυτόν τον οποίον κάποιοι αποκαλούν Εθνάρχη, σε ό,τι έχει να κάνει με την επιθυμία των Ελλήνων της Κύπρου για ‘Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα που εκφράστηκε τόσο επαναστατικώ τρόπω με τον αγώνα της ΕΟΚΑ όσο και δια δημοψηφίσματος, το 1921, το 1930 και το 1950 στο οποίο μάλιστα ψήφισαν υπέρ και οι λεγόμενοι "τουρκοκύπριοι" παρά την αντίθεση της ηγεσίας τους, με συντριπτικό ποσοστό 95,71% υπέρ της Ενώσεως.

Το ίδιο φοβικοί είναι και η αμερικανοπροσκυνημένη εθνοδιαλυτική κυβέρνηση της «Πρώτης φορά Αριστερά». Γι’ αυτό και θορυβήθηκε από τις εθνικές θέσεις της Χρυσής Αυγής ο κομισάριος του ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική Βουλή. Γι’ αυτό εθίχθη και παρενέβη ο αριστερόστροφα ιδεοληπτικός Πρόεδρος της Βουλής για την έκφραση «Η Ελλάδα των ονείρων μας» και «Αλύτρωτες πατρίδες».

Υπήρξαν και εποχές όμως που η Ελλάδα στάθηκε πραγματική μητέρα και έσκυψε με στοργή στα προβλήματα αλλά και στους πόθους και στα εθνικά οράματα των κατοικούντων εκτός της απελευθερωμένης μέχρι τότε Ελλάδος. Συνέβη και στον Μακεδονικό Αγώνα του 1904-1908, συνέβη και στις διαρκείς επαναστάσεις των γενναίων Κρητικών με κατάληξη την επανάσταση ακόμη, ενός κατά πολλούς επονομαζόμενου εθνάρχου, του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος στον Θέρισσο το 1905 ανακήρυξε την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε για να το κατανοήσουν όλοι οι ανιστόρητοι της Αριστεράς και της ψευτοδεξιάς στο ελληνικό Κοινοβούλιο ότι ναι, πράγματι υπήρξε βουλευτής αλυτρώτου Πατρίδος, όπως και πρέπει να υπάρξει και πάλι, και αναφέρομαι στον Σπύρο Σπυρομήλιο, ο οποίος στις εκλογές του Μαΐου του 1915 εξελέγη ‘’Βουλευτής Αργυροκάστρου’’ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα.

Η πρότασή μας όπως αυτή εξεφράσθη δι’ εμού στην Ολομέλεια είναι ότι θα πρέπει να αναγνωρισθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και στους Έλληνες όλων των ανεγνωρισμένων μειονοτήτων, όπως αυτή της Κωνσταντινουπόλεως.

Θέλουμε βουλευτή Αργυροκάστρου και πάλι στην ελληνική Βουλή!

Στις εποχές όπου η εθνομηδενιστική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνεπικουρούμενη από την Νέα Δημοκρατία αποδέχονται εθνικές υποχωρήσεις στον βωμό των απαιτήσεων του ξένου παράγοντα όπως συνέβη προσφάτως δια του κοινού της αποδοχής της σύνθετης ονομασίας στο γειτονικό κρατίδιο - μόρφωμα των Σκοπίων και της εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας μας. Πρέπει επιτέλους να χαραχθεί εθνική εξωτερική πολιτική, πρέπει επιτέλους η Ελλάδα να προστρέξει στην βοήθεια των παιδιών της, των Ελλήνων, των οποίων, επιτέλους, η βούληση, η άποψη, τα προβλήματα της ύπαρξής τους, της ζωής τους, πρέπει να εκφραστούν στην Ελληνική βουλή. Διότι μετά από την σκόπιμη σύγχυση των απολύτως διακριτών εννοιών ιθαγενείας και υπηκοότητος, δεν νοείται να ψηφίζουν ελληνοποιημένοι αλλοεθνείς, αλλόθρησκοι και αλλόφυλοι, εισερχόμενοι παρατύπως στην Ελληνική επικράτεια και να μην μπορούν να ψηφίζουν και να εκπροσωπούνται Έλληνες στο αίμα, στο πνεύμα και στην συνείδηση, οι γηγενείς κάτοικοι περιοχών χιλιάδων χρόνων ελληνικής παρουσίας.

Υπό το πνεύμα αυτό πρέπει η Βουλή να προχωρήσει σε μια γενναία παραχώρηση του δικαιώματος αυτού, για παράδειγμα, στους κατοίκους της ονομαζόμενης ως ‘’μειονότητα’’ Ελλήνων  της Βορείου Ηπείρου, αναγνωρισμένης επισήμως, καθώς και στην ομοίως αναγνωρισμένη από την Συνθήκη της Λωζάνης μειονότητα των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως.

Δεν νοείται να ζητούμε να ψηφίζουν οι Έλληνες των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αυστραλίας, άλλων περιοχών, γυναίκες και άνδρες που έχουν διατηρήσει μεν την Ελληνικότητά τους αλλά είναι πολίτες άλλων κρατών και να αγνοούμε και να λησμονούμε δοκιμαζόμενους Έλληνες οι οποίοι δεν πήγαν ως μετανάστες στον τόπο που κατοικούν, εκεί ευρίσκοντο πάππου προς πάππου και εκεί κρατούν το ελληνικό φρόνημα με νύχια και με δόντια κάτω από αντίξοες συνθήκες υπό καθεστώς τρομοκρατίας και δυστυχώς αδιαφορίας εκ μέρους του ελληνικού κράτους.

Όπως και το Σύνταγμα ορίζει, οι Έλληνες είναι ίσοι και δεν μπορεί να υπάρχουν για μας Έλληνες δυο ταχυτήτων. Δεν μπορεί να έχει δικαίωμα ψήφου ο Έλληνας της Νέας Υόρκης και να μην έχει δικαίωμα ψήφου και εκλογής ο Έλληνας του Αργυροκάστρου.

Υπό το πνεύμα αυτό καλούμε στην επόμενη αναθεωρητική βουλή με ευρεία συναίνεση να υιοθετηθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο μια επιτέλους εθνικά επωφελής και δίκαιη θέση.

ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΠΑΠΠΑΣ