Η αδιαφορία για τα κοινά είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Νέας Τάξης Πραγμάτων

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017 - 09:35

Η αδιαφορία για τα κοινά είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Νέας Τάξης Πραγμάτων

Θα ήταν πολύ εύκολο να υποστηριχθεί ότι σύμφωνα με την λογική και την κατανομή του Γκάους, το πολίτευμα της Δημοκρατίας στηρίζεται από αδιάφορους, ηλίθιους και μετριότητες οι οποίοι αναπόφευκτα είναι η πλειοψηφία του λαού που ψηφίζει. Θα ήταν επίσης περίεργο να ισχυριστούμε ότι μπορεί μεν ένας λαός να αντισταθεί σε μια Δικτατορία, αλλά θα ήταν αδικαιολόγητο να αντισταθεί σε μια Δημοκρατία, αφού υποτίθεται ότι αυτή βασίζεται στην πλειοψηφία του λαού.

Το πρόβλημα της Δημοκρατίας μας είναι ότι το πολιτικό ενδιαφέρον τουλάχιστον του 90% του λαού που ψηφίζει είναι τόσο χαμηλό, ώστε να μην γνωρίζει ποιος αντιπροσωπεύει ποιες θέσεις  και ποιες συνέπειες θα έχουν οι πολιτικές του αποφάσεις. Αυτό το 90% των ψηφοφόρων ενθουσιάζονται με τις διαφημιστικές στρατηγικές των κομμάτων πριν από τις εκλογές, διαφημιστικές στρατηγικές οι οποίες διατυμπανίζουν ότι δήθεν ο λαός επεμβαίνει στην τύχη της χώρας με την ψήφο του. Μετά την ψηφοφορία, τις εκλογές αυτό το 90% συνειδητοποιεί ότι επέλεξε λάθος πολιτική συσκευασία, με αποτέλεσμα τα επόμενα χρόνια και έως τις επόμενες εκλογές να ομολογεί ότι «τίποτε δεν αλλάζει» και να αδιαφορεί πλήρως για τα πολιτικά δρώμενα.

Έτσι οι ασκούντες την κυβερνητική πολιτική και τα αόρατα κέντρα εξουσίας που επιχορηγούν την πολιτική εξουσία προωθούν σημαντικά και ζωτικής σημασίας πολιτικά ζητήματα, τα οποία όμως παραμένουν εκτός της ευρείας πολιτικής συζήτησης και πολιτικού ελέγχου λόγω της αδιαφορίας του λαού. Ποια είναι όμως αυτά τα αόρατα κέντρα εξουσίας και γιατί η αδιαφορία του λαού αυξάνει την δυναμική τους; Η απάντηση θα δοθεί από μόνη της μετά την διατύπωση των εξής «ρητορικών» ερωτημάτων.

Μήπως η επίθεση-εισβολή των λαθρομεταναστών στην πατρίδα μας οφείλεται σε μια παγκόσμια συνομωσία σε συνεργασία με την πολιτική μαφία της ΕΕ και του περιβόητου Τζορτζ Σόρος ή είναι τυχαία; Μήπως οι προσπάθειες αποσταθεροποίησης που συμβαίνουν σε ορισμένες περιοχές του κόσμου είναι αποτέλεσμα κάποιας συνομωσίας ή είναι τυχαία γεγονότα; Μήπως τα ΜΜΕ, διεθνή και εγχώρια, είναι μέρος και συναυτουργοί αυτής της συνομωσίας ή απλώς αντανακλούν τα τυχαία γεγονότα; Η ρεαλιστική πραγματικότητα ομιλεί από μόνη της. Όπου το κυρίαρχο κράτος-έθνος αντιστέκεται στις επιθυμίες διεθνών κέντρων εξουσίας τότε άμεσα ξεκινά η προσπάθεια αποσταθεροποίησής του με τελικό στόχο την εξάλειψή του. Ότι κρατά τον εθνικό οργανισμό ζωντανό δέχεται επιθέσεις, καταγγελίες και δολοφονίες. Οτιδήποτε εθνικό αναγορεύεται σε «ρατσιστικό» και «ναζιστικό» (δυο λέξεις που ειρήσθω εν παρόδω πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από κομμουνιστές) και παραδίδεται στην πυρά, όμοια με αυτήν των μαγισσών του μεσαίωνα.

Η στρατηγική και η πρόθεση της παγκοσμιοποίησης υπαγορεύει την καταγγελία και τον ευτελισμό κάθε τι που έχει σχέση με το έθνος, όπως πολιτιστική ταυτότητα, μητρική γλώσσα, συλλογική μνήμη, προσωπική ευθύνη, κυριαρχία και ανεξαρτησία. Όλες αυτές οι εθνικές έννοιες θα πρέπει σύμφωνα με την πρόθεση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης να επανερμηνευτούν και να αποσπαστούν από τον πυρήνα τους. Η Νέα Παγκόσμια Τάξη προσβλέπει στην διάλυση των εθνικών κρατών που αντιστέκονται στην κυριαρχία της, χωρίς φειδώ μέσων και μεθόδων. Ο τελικός στόχος είναι μια αμετάκλητη εξάρτηση και υποδούλωση σε μια κεντρική δύναμη, σε ένα κέντρο εξουσίας. Όποιος αντιστέκεται απομονώνεται, φυλακίζεται και ενίοτε δολοφονείται. Οι προσπάθειες αυτές των ξένων κέντρων εξουσίας βρίσκονται στην πατρίδα μας σε προχωρημένο στάδιο και ήδη λαμβάνονται καθημερινά μικρές ή μεγάλες πολιτικές αποφάσεις για να εκπληρωθεί η στρατηγική τους. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι «στην πολιτική δεν συμβαίνει τίποτε τυχαία, ότι συμβαίνει έχει προγραμματιστεί λεπτομερώς από πριν».

Η Ε.Ε. είναι ένα θεμελιώδες δομικό στοιχείο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Η πολιτική και ο χαρακτήρας της ΕΕ στοχεύει στην διάλυση του κράτους-έθνους. Το πλέγμα της γραφειοκρατίας και αυθαιρεσίας της ΕΕ σκοπεύει να θυσιάσει άνευ ενδοιασμών το κράτος-έθνος στον βωμό της παγκοσμιοποίησης, της πολτοποίησης των λαών μέσω της λαθρομετανάστευσης και του ληστρικού καπιταλισμού. Πολλές πόλεις της Ευρώπης ήδη έχουν παραδοθεί στους αφρικανούς και ασιάτες λαθρομετανάστες και αν δεν αντισταθούμε η Αθήνα σε λίγα χρόνια θα είναι μια πόλη Ασιατών και Αφρικανών. Το θεμέλιο της κοινωνίας μας, ο ελληνικός αυτόχθων πληθυσμός, υπονομεύεται από την προδοτική και αντεθνική πολιτική του συνταγματικού τόξου που έχει στόχο να ενσωματωθούμε σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπου θα κυριαρχούν οι λαθρομετανάστες. Οι πολιτικάντηδες που κυβερνούν την χώρα μας έχουν αφήσει στο βεστιάριο της εξουσίας την εθνική τους ταυτότητα, αμφίβολο αν την κατείχαν ποτέ. Όποιος από αυτούς τολμά να αντισταθεί στην παγκοσμιοποίηση απομακρύνεται από την σκηνή της εξουσίας, πολλοί δε από αυτούς δεν έχουν καν συνειδητοποιήσει την απειλή της εθνικής μας κυριαρχίας.

Τα εγχώρια ΜΜΕ υπό τις εντολές αφανών κέντρων εξουσίας καθοδηγούν τον λαό προσφέροντάς του καθημερινά ειδήσεις και σχόλια που χειραγωγούν τον μηχανισμό σκέψης του, τις συνήθειες και τα έθιμά του, τον κάνουν να αδιαφορεί. Εφημερίδες, τηλεοπτικοί σταθμοί, ειδησεογραφικοί ιστότοποι έχουν παραδοθεί σε μια δράκα μεσαζόντων και αδίστακτων τραπεζικών- επιχειρηματικών συμφερόντων, που πίσω τους έχουν ξένα κέντρα εξουσίας, μονοπωλώντας την ενημέρωση και διαμορφώνοντας συνειδήσεις.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ούτε αδιάφορος, ούτε ηλίθιος, ούτε μετριότητα. Εάν συνεχίσει να αδιαφορεί και να χειραγωγείται από αργυρώνητους πολιτικούς, ξενοκίνητα κόμματα και αόρατα κέντρα εξουσίας, αν δεν αντισταθεί στην «Δημοκρατία», τότε μετά βεβαιότητας αυτή η αδιαφορία του θα κάψει συθέμελα όλη την χώρα.

Γ. Λιναρδής