Η απάτη της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου περί της διανομής του «κοινωνικού μερίσματος»

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017 - 20:34

Η απάτη της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου περί της διανομής του «κοινωνικού μερίσματος»

Άρθρο στην εφημερίδα "Εμπρός"

Εχοντας ήδη εξοντώσει οικονομικά τους Έλληνες πολίτες με την υπερφορολόγηση και τις μνημονιακές πολιτικές, η κυβέρνηση επιχειρεί να εξαπατήσει για μία ακόμη φορά τον Ελληνικό λαό, παρουσιάζοντας το πρόσφατα ψηφισθέν νομοθέτημα «περί του κοινωνικού μερίσματος» με μία στημένη επικοινωνιακή τακτική που θυμίζει τσίρκο. Πανηγυρικά, λοιπόν, ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε μέσω διαγγέλματος στους εξαθλιωμένους από τις μνημονιακές πολιτικές συμπολίτες μας, και θεωρώντας τους προφανώς κάφρους ιθαγενείς, τους προσέφερε ψίχουλα ελεημοσύνης, το λεγόμενο «κοινωνικό μέρισμα», το οποίο όμως δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά ένα πολύ μικρό μέρος από τα όσα το ίδιο το κράτος υπό την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τα τελευταία έτη τους έχει αρπάξει.

Ταυτόχρονα, υποτιμώντας για μία ακόμη φορά την νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών, παρουσίασε περίπου ως δώρο της κυβέρνησης προς τους συνταξιούχους, την επιστροφή προς αυτούς χρηματικών ποσών τα οποία ούτως ή άλλως ήταν υποχρεωμένο το ελληνικό δημόσιο να επιστρέψει σε αυτούς, εφόσον επρόκειτο για παρανόμως παρακρατηθέντα χρηματικά ποσά τα οποία στην ουσία υπεξαιρέθηκαν εις βάρος τους τα τελευταία πέντε έτη. Και η τριλογία του ρεσιτάλ απάτης, κοροϊδίας και υποκρισίας που έδωσε ο πρωθυπουργός και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης της τελευταίες ημέρες, συμπληρώνεται με την υποτιθέμενη κάλυψη του κόστους παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας από την ΔΕΗ, προκειμένου να μην αυξηθούν περαιτέρω οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος.

Αποσιωπάται και σε αυτήν την περίπτωση το δεδομένο ότι η ΔΕΗ έχει μεταβληθεί σε εισπράκτορα του κράτους και ότι οι Έλληνες πληρώνουμε το ακριβότερο ίσως ηλεκτρικό ρεύμα στην Ευρώπη. Από την κυβερνητική απόπειρα να εξαπατηθεί για μία ακόμη φορά ο ελληνικός λαός, δηλαδή από τα «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» που πουλάει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στους Έλληνες πολίτες, και από το διάγγελμα Τσίπρα το οποίο παραπέμπει άμεσα στον Μαυρογιαλούρο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, προκύπτει ένα συμπέρασμα αδιαμφισβήτητο: Η κυβέρνηση θεωρεί τους Έλληνες πολίτες όχι μόνο ηλίθιους αλλά και αναξιοπρεπείς, επιδιώκοντας για μία ακόμη φορά να τους εξαπατήσει, προσφέροντας ψιχία ελεημοσύνης.

Μια συνοπτική παρουσίαση των τριών άρθρων του πρόσφατα ψηφισθέντος νόμου περί «κοινωνικού μερίσματος», αποδεικνύει του λόγου το αληθές: Το άρθρο 1 προβλέπει την καταβολή υπό μορφή εφάπαξ παροχής, επτακοσίων είκοσι εκατομμυρίων ευρώ με σκοπό «την στήριξη των οικονομικά αδύναμων προσώπων και ευάλωτων νοικοκυριών» . Προκειμένου να μπορέσει ο κύριος Τσίπρας να εμφανιστεί και μάλιστα διά διαγγέλματος, ως σωτήρας, αλλά και για να καλυφθεί η μαύρη τρύπα στα προσδοκώμενα έσοδα η οποία αγγίζει τα 3 δισ. ευρώ, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης προέβη σε μια σειρά από αλχημείες: Ενδεικτικά, έκοψε δαπάνες 350 εκατ. ευρώ οι οποίες προορίζονταν για την υγεία, περιόρισε κατά 157 εκατ. ευρώ το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και πάγωσε το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ύψους 1, 1 δισ. ευρώ.

Εις βάρος, λοιπόν, του Εθνικού Συστήματος Υγείας, της δημόσιας νοσοκομειακής περίθαλψης αλλά και της όποιας πιθανότητας ανάκαμψης της Οικονομίας υπήρχε μέσω των δημοσίων επενδύσεων, προέκυψε το ποσόν των 720 εκατ. ευρώ το οποίο προσφέρεται ως ψιχίο ελεημοσύνης σε πολίτες οι οποίοι όχι μόνο έχουν ήδη εξοντωθεί και εξαθλιωθεί οικονομικά, αλλά πρόκειται στο άμεσο μέλλον να επιστρέψουν στο πολλαπλάσιο τα όσα τυχόν λάβουν τώρα ως δήθεν κοινωνικό μέρισμα. Επιπλέον, τόσο με την γενικόλογη και αόριστη διατύπωση του άρθρου 1 περί του κοινωνικού μερίσματος, όσο και την υπουργική απόφαση που καθόρισε τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις καταβολής του, δεν θεσπίζεται καμία ασφαλιστική δικλείδα προκειμένου να μην υπάρξουν φαινόμενα κατάχρησης και ασυδοσίας και να μην ωφεληθούν διάφοροι επιτήδειοι και επαγγελματίες «ευπαθείς» εις βάρος των πραγματικά αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας, όπως κατ’ επανάληψη έχει συμβεί στο παρελθόν.

Με ποιον τρόπο λοιπόν η κυβέρνηση προτίθεται να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο η πλειοψηφία του κοινωνικού μερίσματος να καταλήξει σε καταυλισμούς αθίγγανων και σπίτια πάσης φύσεως μεταναστών οι οποίοι εκ των πραγμάτων έχουν σαφές προβάδισμα έναντι άλλων κοινωνικών ομάδων εφόσον στο σύνολό τους δρουν εκτός της κείμενης εργασιακής, φορολογικής και οικονομικής νομοθεσίας; Ακόμη και αν το περίφημο «κοινωνικό μέρισμα» όντως καταλήξει και σε κάποιες ελληνικές οικογένειες που το έχουν ανάγκη, το ποσοστό ενίσχυσης που θα λάβουν αυτοί οι συμπολίτες μας θα αποτελεί ένα κλάσμα μόνο, των πάσης φύσεως επιδομάτων, παροχών και ενισχύσεων που απλόχερα προσφέρονται, και μάλιστα όχι εφάπαξ αλλά επί μονίμου βάσεως, στους εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες που διαμένουν στην πατρίδα μας.

Η κυβέρνηση, όχι μόνο εξαπατά αλλά και εξευτελίζει τους Έλληνες πολίτες που δοκιμάζονται σκληρά από τις μνημονιακές πολιτικές της. Τους προσφέρει σήμερα ένα ευτελές χρηματικό ποσόν σαν να δίνει χριστουγεννιάτικο χαρτζηλίκι, την ίδια στιγμή που τους στερεί διά παντός κάθε δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης, έχοντας υποθηκεύσει το μέλλον τους και το μέλλον των παιδιών τους. Με το άρθρο 2 του νόμου περί κοινωνικού μερίσματος επιστρέφονται στους συνταξιούχους παρανόμως παρακρατηθέντα ποσά υπέρ υγειονομικής περίθαλψης κατά τα έτη 2012 έως 2016, ύψους περίπου 315 εκατ. ευρώ. Είναι αυτονόητο ότι τα συγκεκριμένα ποσά τα οποία παρανόμως έχουν παρακρατηθεί από τις συντάξεις εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων, επιβάλλεται να επιστραφούν στους δικαιούχους! Δυστυχώς όμως, η περίπτωση την οποία συζητάμε αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα που είναι η κυβέρνηση να παρακρατεί παρανόμως, στην ουσία δηλαδή να υπεξαιρεί κατά την έννοια του Ποινικού Κώδικα, χρηματικά ποσά τα οποία όφειλε να επιστρέψει και να καταβάλει σε πλήθος επαγγελματικών κλάδων, δημόσιων λειτουργών, ενστόλων, νομικών και φυσικών προσώπων, βάσει και της κείμενης νομοθεσίας αλλά και δεκάδων δικαστικών αποφάσεων. Ο λόγος που η κυβέρνηση προτιμά να έχει ένα κράτος «λαμόγιο», αφερέγγυο, και ασυνεπές στις υποχρεώσεις του, είναι η ανάγκη να επιτυγχάνονται πλασματικά πλεονάσματα προκειμένου να μπορεί να τα αξιοποιήσει επικοινωνιακά προς όφελός της.

Με το άρθρο 2, είναι προφανές ότι απλά και μόνο αποκαθίσταται η νομιμότητα και εφαρμόζονται οι νόμοι. Οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει τα επιστρεφόμενα ποσά με υποτιθέμενα πλεονάσματα, κοινωνικά μερίσματα και φανταστικά οικονομικά επιτεύγματά της, αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει ήδη ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για να εφαρμοστούν τα μνημονιακά μέτρα τα οποία από μηνών έχουν ψηφιστεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προβλέπουν μειώσεις συντάξεων σε ποσοστά έως και άνω του 20% από τα Χριστούγεννα του επόμενου έτους. Και ο περίφημος νόμος «περί διανομής του κοινωνικού μερίσματος» ολοκληρώνεται με το άρθρο 3, το οποίο ορίζει ότι με απόφαση του υπουργού Οικονομικών δύναται να καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό το κόστος των Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, με στόχο, υποτίθεται, να αποτραπεί η υπέρμετρη επιβάρυνση των καταναλωτών. Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, το κόστος εκτιμάται στο ποσόν των 360 εκατ. ευρώ για το έτος 2017. Με την εν λόγω ρύθμιση, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση καταβάλει στην ΔΕΗ το συγκεκριμένο ποσόν εις εφαρμογή προϋπάρχουσας απόφασης της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (Ρ.Α.Ε), βάσει της οποίας όφειλε το δημόσιο να καλύψει το κόστος παροχής των Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας.

Και στην περίπτωση λοιπόν του άρθρου 3, είναι προφανές ότι δεν πρόκειται ούτε για κοινωνικό μέρισμα, ούτε για σωτήρια για τους πολίτες παροχή, όπως περίπου παρουσιάστηκε με το πρωθυπουργικό διάγγελμα. Η καταβολή του ποσού αυτού προκειμένου να καλυφθεί το ως άνω κόστος, ούτως ή άλλως θα πραγματοποιούνταν εφόσον αποτελούσε και απόφαση της Ρ.Α.Ε αλλά και μνημονιακή υποχρέωση της κυβέρνησης. Εδώ έχουμε μια απέλπιδα προσπάθεια να καλυφθούν κατά το δυνατόν τα ελλείμματα μιας ΔΕΗ κατεστραμμένης από τις εγκληματικές πολιτικές των τελευταίων ετών. Μιας ΔΕΗ την οποία φρόντισαν διαχρονικά οι κυβερνήσεις να την αποδυναμώσουν, να την διασπάσουν και εν τέλει να την διαλύσουν προκειμένου να ξεπουλήσουν ό,τι έχει απομείνει, στους ιδιώτες.

Η συγκεκριμένη απόφαση του πρωθυπουργού να καταβάλει το δημόσιο στην ΔΕΗ ως εφάπαξ παροχή ένα ποσόν το οποίο ούτως ή άλλως θα της κατέβαλλε σε βάθος πέντε ετών, αποσκοπεί όχι στην ελάφρυνση των καταναλωτών αλλά στο να παρατείνει την όποια βιωσιμότητα έχει απομείνει στην ΔΕΗ μέχρι την οριστική της εκποίηση. Εν κατακλείδι, η εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου και η διανομή του λεγόμενου κοινωνικού μερίσματος θα έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα να διοχετευθούν σε καταυλισμούς αθίγγανων και σε σπίτια λαθρομεταναστών, χρήματα τα οποία προήλθαν από την οικονομική εξόντωση και την αφαίμαξη των Ελλήνων φορολογουμένων.

Και σε αυτή την παράσταση πολιτικής υποκρισίας και λαϊκισμού, πρόθυμα δεκανίκια της κυβέρνησης υπήρξαν όλα τα κόμματα του αυτοαποκαλούμενου «συνταγματικού τόξου», τα οποία υπερψήφισαν την κοροϊδία του «κοινωνικού μερίσματος» προσδοκώντας κομματικά οφέλη, υποτιμώντας την νοημοσύνη και περιφρονώντας την αξιοπρέπεια των Ελλήνων πολιτών. Για μια ακόμη φορά η Χρυσή Αυγή με την σοβαρή και υπεύθυνη στάση που τήρησε στο κοινοβούλιο, τίμησε στο έπακρον την εμπιστοσύνη με την οποία την περιβάλλει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του λαού μας. Το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών υπήρξε η μοναδική πολιτική δύναμη η οποία καταψήφισε τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και τις κουτοπονηριές Τσίπρα-Καμμένου, και στάθηκε θεματοφύλακας της Αξιοπρέπειας των Ελλήνων πολιτών, λέγοντας «όχι» στον λαϊκισμό και στην υποκρισία.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΑΣΙΩΤΗΣ, Δικηγόρος