27 Σεπτεμβρίου 1834: Αρχίζει στο Ναύπλιο η Δίκη των Γεωργίου Τερτσέτη και Αναστάσιου Πολυζωίδη

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017 - 14:45

27 Σεπτεμβρίου 1834: Αρχίζει στο Ναύπλιο η Δίκη των Γεωργίου Τερτσέτη και Αναστάσιου Πολυζωίδη

Τερτσέτης - Πολυζωίδης: Παντοτινοί “φάροι” της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Άρθρο του Απόστολου Καραΐσκου στο 8ο τεύχος του περιοδικού «Μαίανδρος»

«Ποιος είσαι εσύ ώ επίτροπε που ήρθες στη χώρα μας να μας δικάσεις; Είσαι αλλόεθνος. Και για να είσαι αλλόεθνος δεν μπορεί να είσαι δίκαιος. Δεν μπορείς να δικάσεις Έλληνες». Ξέρεις να λες Ελλάδα στα ελληνικά, μα τίποτε δε νοιώθεις απ’ ό,τι σπουδαίο, μεγάλο και αιώνιο κρύβει τούτη η λέξη στα σπλάγχνα της.

Κατάλαβες τη θέση του εισαγγελέα σε ελληνικό δικαστήριο αλλά δεν έχεις θέση στην ελληνική δικαιοσύνη Επίτροπε. Είσαι εκτός φύσει και θέσει. Θέλεις να δικάσεις Έλληνες με τον πατριωτισμό του Εγγλέζου. Ο εθνισμός μας, ώ επίτροπε, είναι θεμελιωμένος στα αίματα οκτακοσίων χιλιάδων Ελλήνων που θυσιάστηκαν εις τον αγώνα. Θα ήταν κατάρα Θεού αν εμείς την ημέρα εκείνη της δίκης το ξεχνούσαμε αυτό».\

Με αυτά τα λόγια ο «αιώνιος» Έλληνας δικαστής Γεώργιος Τερτσέτης, άρχισε την αγόρευσή του ως κατηγορούμενος, στο δικαστήριο που παραπέμφθηκε μαζί με τον Πρόεδρο Αναστάσιο Πολυζωίδη για την απείθειά τους στις διαταγές των ξένων. Των ξένων που ζητούσαν από το δικαστήριο να επιβάλει τη θανατική ποινή στο «Γέρο του Μοριά» και τον Δημήτριο Πλαπούτα, «σε εκείνη τη δίκη».

Εκείνη την ιστορική δίκη, που ξεκίνησε στις 16 Απριλίου του 1834 στο Ναύπλιο, την πρωτεύουσα του νεοσύστατου τότε Ελληνικού Κράτους και έμεινε στην αιωνιότητα για να παραδειγματίζει με το «σκότος» της και να φωτίζει με τα οράματά της το νεότερο Ελληνισμό.

Εκείνη τη δίκη, όπου στο πρόσωπο του Εθνάρχη Κολοκοτρώνη, δικάστηκε και καταδικάστηκε ένα ολόκληρο έθνος. Η ποινή βαριά και την εκτίουμε όλοι μας μέχρι σήμερα: το νεοσύστατο ελληνικό κράτος  έγινε ένα ψευτορωμαίικο που «τρώει τα παιδιά του». Η αληθινή και αιώνια Ελλάδα, έμεινε όνειρο στις καρδιές των νεοσκλαβωμένων Ελλήνων Ένα όνειρο που περιμένει μια νέα αυγή, μια Χρυσή  Αυγή  του Ελληνισμού να το κάνει πραγματικότητα.

Έτσι βγήκε αληθινή η προφητεία του μεγάλου αγίου και εθνομάρτυρα της ρωμιοσύνης Κοσμά του Αιτωλού, ότι στην πορεία προς τη λευτεριά: «…θα έρθει πρώτα ένα ψευτορωμαίικο, να μην το πιστέψετε». Εννοώντας το κράτος που πριν ακόμη γευθεί την ελευθερία του από την τουρκική βαρβαρότητα, επρόκειτο να υποδουλωθεί σε έναν καινούριο, εξ’ ίσου βάρβαρο και τυραννικό αφέντη. Αυτόν που εννοούσε ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης γράφοντας:

«…Παληόφραγκοι, που πέφτουνε σαν όρνια στα ψοφίμια,
εκείνοι πάντα κυνηγοί και πάντα εμείς αγρίμια
Δε νιώθεις πως τους σχαίνομαι! Όλην αυτήν την ψώρα,
οπώρχεται κάθε φορά και μας δαγκάει τη χώρα;»

Έτσι έγινε και πέρασαν οι Έλληνες, απ’ τη μαυρίλα της τουρκοκρατίας και τις προδοσίες των «Νενέκων» που τη στήριζαν, στην «σφαίρα επιρροής» των «συμμάχων της Δύσης». Στο θανατερό δηλαδή αγκάλιασμα της «πεφωτισμένης Εσπερίας» και των νεοραγιάδων συμπατριωτών μας, που οι ξένοι όρισαν για να μας διαφεντεύουν, βάναυσα, τυραννικά και απολύτως παράνομα, όπως τότε.

Ήταν η δίκη στην οποία παραπέμφθηκε ο μέγιστος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, μετά τη «στημένη» (όπως ο ίδιος ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ομολόγησε αργότερα) από τους Φράγκους και τους Άγγλους, δολοφονία του μεγάλου κυβερνήτη (αλλά φιλορώσου) Ιωάννη Καποδίστρια.

Μια δίκη που αποτέλεσε τη χαριστική βολή στο «σώμα» του ψυχορραγούντος Ελληνισμού.

Διαβάστε την συνέχεια στο ethnikismos.net